Logo
   ODKRYWCA - Strona główna
Login: Hasło:
Jeżeli zapomniałeś hasła kliknij tutaj  
Forum: Wojny Światowe
 
[*] Powrót do głównej strony tego forum

- ikonki przy nicku oznaczają ilość ostrzeżeń które otrzymał użytkownik (czerwona oznacza blokadę logowania w serwisie)
Temat: Kto napisał: Dodano: 
Obsada ważniejszych stanowisk personalnych w Grupie Operacyjnej „Śląsk"
2009-02-10 17:47:03

Grupa Operacyjna „Śląsk"
Dowództwo i sztab Grupy Operacyjnej
Dowódca grupy: gen. bryg. Jan Jagmin-Sadowski,
Szef sztabu: ppłk, dypl. Tadeusz Pawlik, zast.
Szefa sztabu: mjr dypl. Mikołaj Iznoskoff,
Szef oddziału I i IV sztabu: mjr dypl. Franciszek Kłoskowicz,
Szef oddziału II: mjr dypl. Kazimierz Szpądrowski (do 2 IX), potem mjr dypl. Mikołaj Izno¬skoff,
Szef oddziału III: mjr dypl. Marian Drobik,
Dowódca artylerii: płk. Lu¬domir Kryński,
Dowódca obrony przeciwlotniczej: ppłk. dypl. Stanisław So-kołowski,
Dowódca łączności: mjr Adam Parafiński,
Szef służby sanitarnej: ppłk. dr med. Adam Szebesta.
Oficerowie dowództwa Grupy Operacyjnej
Mjr Tadeusz Kossakiewicz (szef sztabu dowództwa artylerii),
kpt. dypl. Leon Fudakowski (oddział III sztabu),
kpt. Jerzy Jeliński (dowództwo ar¬tylerii),
kpt. Nowak (oficer ekspozytury wywiadu),
kpt. Stawicki (oddział II sztabu),
kpt. Szczepański (oficer ekspozytury wywiadu),
por. Jan Guro-wski (dowództwo artylerii),
por. Julian Haraschin (komendant poczty po¬lowej),
por. Paweł Jasiński (oddział II sztabu, oficer ekspozytury wywia¬du),
por. Stefan Mucha (komendant Kwatery Głównej Grupy),
por. Kazi¬mierz Wajda (zastępca dowódcy łączności),
ppor. Urban (kwatermistrzos¬two),
ppor. Feliks Kółeczek (oficer ordynansowy dowódcy grupy).
23 katowicka Dywizja Piechoty Dowództwo i sztab
Dowódca dywizji: płk. dypl. Władysław Powierza,
Szef sztabu: ppłk. dypl. Józef Kuta,
Kwatermistrz: kpt. dypl. Lucjan Hajewski,
Oficer opera¬cyjny: kpt. dypl. Stefan Biernacki,
Oficer wywiadowczy: kpt. Edward Her-manowski.
Dowódea piechoty dywizyjnej: vacat,
Dowódca artylerii: płk. Jan Kijowski,
Dowódca kawalerii: mjr. Bronisław Rostowski,
Dowódca, łączności: mjr. Edmund Idźkowski,
dowódca saperów: mjr. Marian Skierczyński.

Oficerowie w dowództwie dywizji:

ppłk Władysław Czuma (oficer re¬jonu PW i WF, łącznik z grupami samoobrony powstańczej),
mjr dr med. Józef Pająk (komendant szpitala polowego nr 503),
kpt. Witold Gałeckł (dowództwo artylerii),
kpt. Jan Konkorski (dowództwo artylerii),
kpt. Eu¬geniusz Losert (oficer wywiadu),
kpt. Jan Stefański (kwatermistrzostwo),
kpt. Franciszek Zimmermann (szef służby intendenti y),
por. Julian Chod-kowski (dowództwo artylerii),
por. Stanisław Spali (wydział operacyjny).
11 górnośląski pułk piechoty z Tarnowskich Gór
Dowódca pułku: płk. dypł. Henryk Gorgoń,
Adiutant pułku: kpt. Go-dzimir Jarosiewicz,
dowódca kompanii zwiadu: por. Franciszek Duda,
Do¬wódca kompanii ppanc: por. Czesław Strzelecki,
Dowódca plutonu art. pie¬choty: por. Lucjan Ganowicz,
Dowódca I baonu: mjr Stanisław Dardziń-ski,
Dowódca II baonu: mjr Stanisław Karolus,
Dowódca III baonu: mjr Jan Bajtlik.
73 katowicki pułk piechoty
Dowódca pułku: ppłk. Piotr Sosialuk,
Adiutant pułku: nieznany,
Do¬wódca kompanii zwiadu: por. A. Jelonkiewicz,
Dowódca kompanii ppanc: nieznany,
Dowódca plutonu art. piechoty: kpt. Eligiusz Starża-Majewskł,
Dowódca plutonu pionierów: por. Feliks Kisiel,
Dowódca I baonu; mjr Sta¬nisław Woźnłakowski,
Dowódca II baonu: płk. Władysław Kiełbasa, potem kpt. Aleksander Kajetanowicz,
Dowódca III baonu: mjr Władysław Nowo-żeniuk,
Dowódca baonu marszowego: kpt. Mieczysław Malak.
75 chorzowski pułk piechoty
Dowódca pułku: płk. dypl. Stanisław Habowski,
Adiutant pułku: por. Stanisław Piecuch,
Dowódca kompanii zwiadu: por. Jarosław Głowacki,
Dowódca kompanii ppanc: por. Bernard Drzyzga,
Dowódca plutonu art. piechoty: kpt. Jan Kostrzyca,
Dowódca plutonu pionierów: kpt. Kazimierz Timmel,
Dowódca I baonu: mjr Władysław Mażewski,
Dowódca II baonu: mjr Tadeusz Suchodolski, potem kpt. Władysław Jankowski,
Dowódca III baonu: mjr Tadeusz Chodorowski, potem kpt. Tadeusz Pawełczak.
23 będziński pułk artylerii lekkiej
Dowódca pułku: ppłk. Władysław Ryłko,
Adiutant pułku: nieznany,
Ofi¬cer łącznościowy: por. Stanisław Piech,
Dowódca I dyonu: mjr Jan Mazarski vel Mazaraki,
Dowódca II dyonu: mjr Roman Brenner,
Dowódca III dyonu: mjr Jan Orłowski.

Oddziały dywizyjne
Dowódca 23 dyonu art. ciężkiej: mjr Edward Rykiert,
Dowódca 23 ba¬terii art. plot.: kpt. Ferdynand Blechinger,
Dowódca 23 baonu saperów:mjr Marian Skierczyński, Mysłowice
Dowódca zmot. kompanii saperów: kpt. Mieczy¬sław Śliwczyński
Dowódca 23 kompanii łączności: kpt. Władysław Rewieński,
Dowódca samodzielnej kompanii ckm: nieznany,
Dowódca 53 kompanii kolarzy: kpt. Ryszard Kintzi,
Dowódca 56 kompanii kolarz; kpt. Sylwe¬ster Gośliński. •
55 śląsko-dąbrowska Dywizja Piechoty rezerwy Dowództwo i sztab
Dowódca dywizji: płk. Stanisław Kalabiński,
Szef sztabu: ppłk. Józef Ullman,
Kwatermistrz: kpt. dypl. Roman Różycki,
Oficer operacyjny: kpt. dypl. Stanisław Czupryna,
Oficer wywiadowczy: nieznany.
Dowódca piechoty dywizyjnej: płk. Józef Giza,
Dowódca artylerii: płk. Eugeniusz Luśniak,
Dowódca kawalerii: ppor. Józef Koc,
Dowódca łączno¬ści: mjr Stefan Polz,
Dowódca saperów: kpt. Czesław Wójtowicz.
Oficerowie dowództwa dywizji: kpt. Władysław Dawiskiba
(wydział operacyjny), kpt. Seweryn Dawid
(kwatermistrzostwo), kpt. Adam Tabi-szewski
(dowództwo artylerii), por. Bolesław Bożym
(komendant kwatery głównej), por. Tadeusz Cieślik
(dowództwo artylerii), por. Tadeusz Enerlich
(dowództwo artylerii).
*
201 sosnowiecki pułk piechoty rezerwowy
Dowódca pułku: ppłk. Władysław Adamczyk,
Adiutant pułku: kpt. Wła¬dysław Kotowicz,
Dowódca kompanii zwiadu: kpt. Bohdan Kowalski,
Do¬wódca kompanii ppanc: por. Jan Wawrzyczek,
Dowódca plutonu pionierów:ppor. Władysław Ignatowski.
203 katowicki pułk piechoty rezerwowy
Dowódca pułku: ppłk. Albin Rogalski,
(wszelkich danych o dowództwie pułku brak).
i
Zgrupowania baonów 201 i 203 pp *
Dowódca 51 baonu Obrony Narodowej „Zawiercie": mjr Rudolf Geyer, potem kpt. Tadeusz Bojanowski,
Dowódca 52 baonu ON „Oświęcim": kpt. Jan W. Skrzypek,
Dowódca 53 baonu ON „Sosnowiec": kpt. Paweł K, Staszkiewicz, potem kpt. Jan Grankowski,
Dowódca 54 baonu ON „Kybnik": mjr Tadeusz Kwiatkowski,
Dowódca 55 baonu ON „Katowice": kpt. Józef Jasiński, c. potem kpt. Paweł Elew, potem kpt. Tytus Wikarski,
dowódca 56 baonu ON „Tarnowskie Góry": mjr Franciszek Książek.
204 dąbrowski pułk piechoty rezerwowy
(w formowaniu)
Dowódca pułku: ppłk. Wiktor Eichler,
(wszelkich dalszych danych o do¬wództwie pułku brak),
Dowódca I bagnu Obrony Narodowej „Dąbrowa Górnicza": mjr Stanisław Tomaszewski,
Dowódca II baonu ON „Chrza¬nów": kpt. Leopold Schoenefeld,
Dowódca III baonu ON „Olkusz": kpt. Ta¬deusz Stawicki.
65 będziński pułk artylerii lekkiej rezerwowy
Dowódca pułku: ppłk. Józei Krautwald d'Annau,
(wszelkich dalszych danych o dowództwie pułku brak),
dowódca I dyonu: kpt. Franciszek Ryłko,
dowódcą II dyonu: mjr Franciszek Talarczyk.
Oddziały dywizyjne
Dowódca 64 dyonu art. lekkiej: kpt. Marian Leżnicki,
Dowódca dywi¬zyjnej kompanii łączności: nieznany,
Dowódca 51 kompanii kolarzy: kpt. Stefan Abramowicz.
Grupa Forteczna Obozu Warownego „Śląsk" Dowództwo i sztab
Dowódca grupy: płk. Wacław Klaczyński,
Szef sztabu: mjr dypl. Adam Szydłowski,
Dowódca artylerii: ppłk. dypl. Władysław Slawiczek,
Dowódca łączności: kpt. Witold Fedak.
Pododdziały grupy
Dowódca IV baonu specjalnego km 11 pp: mjr Mikołaj Tomasik,
Do¬wódca IV baonu specjalnego km 73 pp: mjr Jan Witkowski,
Dowódca IV baonu spec. km 75 pp: mjr Władysław Wierzbicki,
Dowódca IV dyonu spe¬cjalnego 23 pal: kpt Władysław Cesarz,
Dowódca baonu specjalnego Obrony Narodowej „Chorzów": nieznany,
Dowódca kompanii saperów forteczńych: nieznany,
Dowódca fortecinej kompanii łączności: kpt. Antoni Dłużniew-ski.
Oficerowie dowództwa grupy: mjr aud. Franciszek Midura
(szef Sądu Polowego), kpt. Bonifacy Waligórski
(oficer operacyjny), kpt. Tadeusz Le-ciejewski,
por. Eugeniusz Marek,
por. Marian Niedzielski
(wszyscy ofice¬rowie dowództwa artylerii).
• Podczas obrony Śląska baony Obrony Narodowej nie walczyły w składach swych pułków. Podział na pułki nastąpił dopiero później.
Wojska pozadywizyjne Grupy Operacyjnej Wojska fortecznc:
Dowódca samodzielnego batalionu fortecznego Mikołów (dawniej Sar¬ny): płk. Franciszek Pfeiffer,
Dowódca kompanii fortecznej Niezdara: mjr Józef Cwłąkalski.
Artyleria:
Dowódca 95 dyonu art. ciężkiej: (haubic): mjr Edwiurd Szancer,
Do¬wódca 8 baterii pomiarowej: mjr Stanisław J. Koryciński,
Dowódca samo¬dzielnej baterii plot: kpi Jakubiec.
Broń pancerna:
Dowódca 52 samodz. kompanii czołgów rozpoznawczych TKS: kpt. Pa¬weł Cz. Dubicki,
Dowódca 54 pociągu pancernego „Groźny": kpt. Jan Rybezyński, potem kpt. Józef Kulesza.
Lotnictwo: •
Dowódca plutonu lotnictwa towarzyszącego: nazwisko nieznane (był to II pluton 26 eskadry).
Łączność:
Dowódca kompanii kablowej nr 18: por. Józef Kundera,
Dowódca Plutonu Kwatery Głównej nr 1: ppor. Folwarczny,
pluton kompanii budowlanej nr 10: por. Joniec.
Saperzy:
Kierownik robót fortyfikacyjnych Grupy: ppłk. Jerzy J. Sochocki,
kie¬rownik odcinka robót „Niezdara": kpt. Zawisza,
kierownik odcinka robót „Mikołów": mjr Roman Neuman.

 Linki sponsorowane
RE: Obsada ważniejszych stanowisk personalnych w Grupie Operacyjnej „Śląsk"
2009-02-11 00:56:52

Parę literówek jest, ale i tak ładnie:)

Patrząc w Przemszę-Zielińskiego ("Księga wrześniowej chwały pułków śląskich") nie wszystko mi się z nim zgadza. U niego nawet jest więcej - np. dane o obsadzie dowództwa 203 pp rez. Szczerze polecam zapoznać się obydwoma tomami "Księgi..."!

Pozdrawiam,
MJU

RE: Obsada ważniejszych stanowisk personalnych w Grupie Operacyjnej „Śląsk"
2009-02-11 12:12:15

pod tym adresem jest życiorys GENERAŁ JÓZEF GIZA http://www.nsi.pl/almanach/art-ludzie/general_jozef_giza_rzecz_o.htm

RE: Obsada ważniejszych stanowisk personalnych w Grupie Operacyjnej „Śląsk"
2009-02-11 12:18:25

a pod tym Kapitana Jana Skrzypka http://pacanow.tbu.pl/pa_online/tradycja/slawni/slawni.html

RE: Obsada ważniejszych stanowisk personalnych w Grupie Operacyjnej „Śląsk"
2009-02-11 15:10:01

Ppłk dypl. KAZIMIERZ STANISŁAW SZPĄDROWSKI 1899 - 1940


Urodził się 1 marca 1899 roku w Krościenku nad Dunajcem, jako syn Ignacego i Teresy z Zarzyckich, obojga nauczycieli w miejsco­wej szkole.

Początkowo naukę pobierał w miejscu urodzenia, a następnie w Gim­nazjum w Wadowicach. W czasie nauki w latach 1912 - 1914 działał czynnie w Drużynach Strzeleckich Okręgu Wadowickiego. /11/

Ojca stracił w 1915 roku - rok przed ukończeniem Gimnazjum w Wado­wicach, gdzie został uznany “dojrzałym z odznaczeniem do studiów na uniwersytecie”. /12/

Matka osierociła Go w 1917 roku, jako młodego legionistę. 14 grudnia 1916 roku jako ochotnik, wstąpił bowiem w Górze Kalwarii do Legionów Piłsudskiego służąc w okresie od 5 stycznia do 20 sierp­nia 1917 roku w 2 baterii artylerii legionowej, a następnie po tzw. “kryzysie przysięgowym" w formacjach b. armii austriackiej do 5 listopada 1918 roku. /13, 14/. 6 listopada tego roku w stop­niu chorążego wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego w nowopowstającym 1 Pułku Artylerii Polowej w Warszawie. /15/

6 stycznia 1919 roku awansowany został do stopnia podporucznika, a 1 czerwca do stopnia porucznika, jako oficer 6 P.A.P. /15/

Do końca działań wojennych i w pierwszym okresie po odzyskaniu niepodległości pełnił służbę w 7 P.A.P. /14/

Za zasługi na polach bitewnych w okresach: 31 marca - 25 września 1919 r. i 16 lutego 1920 - 14 marca 1921 r. /15/ otrzymał pierwsze odznaczenia: Krzyż Walecznych /16 marca 1921 r./ oraz Medal za Wojnę 1918 - 1921. /16/

Związawszy się trwale z zawodową służbą wojskową w okresie od 1 lutego do 11 grudnia 1922 r. ukończył Szkołę Młodszych Oficerów Artylerii w Toruniu. /14/

7 kwietnia 1923 r. zawarł w Częstochowie związek małżeński z Haliną, Zofią Laskowską; tu wówczas pełnił służbę w 7 Pułku Artylerii Polowej w dzielnicy Zacisze. W Częstochowie przyszedł na świat Jego pierworodny syn, Stanisław.

Gdy Szef Sztabu Generalnego Józef Piłsudski powołał do życia z dniem 1 czerwca 1923 r. Oficerską Szkołę Artylerii w Toruniu por. Kazimierz Szpądrowski przeniósł się z rodziną do Torunia i objął w nowopowstałej uczelni stanowisko instruktora - komen­danta klasy. W 1928 r. po przemianowaniu szkoły na Szkołę Podchorążych Artylerii Kapitan (od 1 stycznia 1928 r.) Kazimierz Szpądrowski awansował na adiutanta szkoły. /5/ str. 54, 56, 432/ i /15/

12 lutego 1930 r. kpt. Kazimierz Szpądrowski został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi. Przy wniosku o nadanie tego odznaczenia gen. bryg. Dąbkowski tak ocenił kandydata: “Kapitan Szpądrowski jest najlepszym oficerem 7 P.A.P. Posiada szczególny dar nauczania szeregowych i pod tym względem oddał nieprzeciętne usługi na sta­nowisku dowódcy baterii i dowódcy szkoły podoficerskiej”. /15/

W niedługim czasie uzyskał przeniesienie do Warszawy, gdzie 16 czerwca 1930 roku podjął studia w Wyższej Szkole Wojennej, które ukończył 31 października 1932 r. jako oficer dyplomowany – artylerzysta. /14/

1 listopada 1932 r. został odkomenderowany do II Oddziału Sztabu Głównego. /14/

Od 1933 roku po urodzeniu się syna Andrzeja, związał się z pracą wywiadowczą w IV Ekspozyturze II Oddziału w Katowicach. Ekspozytura IV /wywiadu i kontrwywiadu/ zainstalowana została w Katowicach w 1930 r. po przeniesieniu z Krakowa.

“W ciągu kilku lat przed wojną /1932 - 1939/ placówką tą kierowało czterech oficerów: jeden z piechoty /mjr dypl. L. Sadowski/ i aż trzech z artylerii. Nominacje artylerzystów: ppłk dypl. K. Piaseckiego, mjr dypl. K. Szpądrowskiego i mjr dypl. S. Kuniczaka nie były tu przypadkowe. Wykonywane przez Ekspozyturę prace dodatkowe jak np. rozpoznawanie niemieckiego przemysłu ciężkiego, niemieckich akcji ekonomicznych na Górnym Śląsku - bliższe były oficerom o przygotowaniu technicznym'”. /1/ str. 98/

Mjr dypl. Kazimierz Szpądrowski w 1938 r. został odznaczony Brązo­wym Medalem za Długoletnią Służbę oraz Złotym Krzyżem Zasługi. Przy wniosku o nadanie tego odznaczenia Szef Wydziału lla Sztabu Głównego ppłk dypl. W. Heinrich wystawił Mu następującą opinię:

“Dzięki stale wykazywanej gorliwości w pracy oraz oddaniu potrze­bom służby w stopniu znacznie przewyższającym zakres wymaganej sumienności w pełnieniu obowiązków służbowych - w trudnych warun­kach osiągnął bardzo dodatnie wyniki pracy. Zarówno z uwagi na wyka­zane walory osobiste jak i dotychczasowe rezultaty pracy, zasługuje na wyróżnienie przez odznaczenie Go Złotym Krzyżem Zasługi". /16/

W tym czasie jako Szef Ekspozytury IV w Katowicach mógł otrzymywać /i otrzymywał/ przeciętne miesięczne wynagrodzenie:

- górny pułap stawki uposażenia majora WP - 490 zł
- dodatek funkcji specjalnej szefa ekspozytury - 480 zł
- ryczałt za ubranie cywilne l kategorii - 83 zł - dodatek lokalny - 10% dla Katowic - 49 zł
- ekwiwalent za ordynansa - 40 zł
/1/ str.222/ Razem: 1.142 zł.


W obliczu, nadciągającej zawieruchy wojennej 22 marca 1939 r. mjr dypl. Kazimierz Szpądrowski przeniesiony został do 6 Pułku Artylerii Ciężkiej we Lwowie, przewidziany do pracy w wywiadzie /Z-ca Szefa lI Oddziału/ sztabu tworzonej Armii “Kraków" pod do­wództwem gen. bryg. Antoniego Szyllinga.

Od 28 sierpnia 1939 r. mianowany został szefem wydziału wywiadow­czego Grupy Operacyjnej “Śląsk”.

2 września 1939 r. zginął ppłk dypl. Marian Zdon, szef II Oddziału Wywiadowczego Sztabu Armii “Kraków”. Stanowisko po nim objął 3 września 1939 r. mjr dypl. Kazimierz Szpądrowski. 13 września 1939 r. mjr Kazimierz Szpądrowski wyruszył ze sztabu, zakwaterowanego w Zamościu, do Lwowa w celu nawiązania łączności z gen. Sosnkowskim, który objął dowództwo Frontu Południowego i celem przywiezienia map oraz nowych szyfrów. Od tej pory nie wi­dziano Go już więcej. /2/ str. 60, 61, 104, 140/3/ str. 22, 91, 169, 451, 699/

Odcięty na terenie Lwowa przez niemieckie oddziały zmotoryzowane brał udział w obronie miasta pod dowództwem gen. bryg. Władysława Langnera. Skuteczna obrona Lwowa została jednak przerwana atakiem Armii Czerwonej w dniu 22 września 1939 r. /3/ str. 942/

Stosownie do rozkazu gen. Langnera z tej samej daty obrońcy Lwowa zebrali się w tym dniu o wskazanej porze na terenie Cytadeli. Tamże zostali przejęci do niewoli przez oddziały radzieckie, pod­czas gdy Generał rozpoczął swą wędrówkę do Rumunii.

Mjr Kazimierz Szpądrowski wraz z innymi polskimi oficerami trafił do obozu jenieckiego w Starobielsku. Fakt pobytu w Starobielsku potwierdził się wymienioną korespondencją w grudniu 1939 r., a tak­że w wydanym pod redakcją Andrzeja Leszka Szcześniaka opracowaniu. /4/ str. 350/

W końcu stycznia 1940 r. ostatni list pisany przez żonę - Halinę do Starobielska powrócił niedoręczony z dopiskiem “ujechał iz ła­giera".

Pełniejsze dane o losach mjr dypl. Kazimierza Szpądrowskiego nadeszły z Komisji Polskiej Stowarzyszenia “Memoriał" w Moskwie /pismo z dnia 14 maja 1990 r./ za sprawą Jej Przewodniczącej Anny Grisziny, która w Archiwum FSB /dawniej KGB/ zdołała ustalić i wy­notować z dokumentów szereg faktów: /10/

- W styczniu 1940 r. na terenie obozu w Starobielsku ujawniono, że mjr dypl. Kazimierz Szpądrowski odbywał służbę w II Oddziale Polskiego Sztabu Generalnego, co spowodowało Jego odesłanie do Moskwy, do lefartowskiego wewnętrznego więzienia NKWD, gdzie w okresie od 7 lutego do 18 października 1940 r. poddany został 9 przesłuchaniom w nadziei uzyskania informacji o polskim wywia­dzie i jego agentach.

“Od pierwszego do ostatniego przesłuchania Pański Ojciec dokład­nie i spokojnie /jak można wywnioskować z protokołów/ odpowiadał na różne pytania, podał szczegóły swej biografii wojskowej, in­formował o rodzicach, bracie, siostrze, swej rodzinie. Nie odpo­wiedział ani na jedno pytanie o składzie i działalności polskie­go wywiadu, powołując się na złożoną przez Niego przysięgę, któ­rej nigdy nie złamie. Namawiali Go, grozili Mu, mówili, że we­dług prawa radzieckiego odmowa odpowiedzi tylko pogarsza Jego sytuację /odpowiedział, że wie o tym/, ale był niewzruszony, trzy­mał się bohatersko.”

- Już na drugim przesłuchaniu 10 lutego 1940 r. nocnym, rozpoczętym o godz. 20.20, a zakończonym o godz. 1.35, na którym śledczy zmu­szał Go do zeznań o pracy II Oddziału, oświadczył: “Przysięga, którą złożyłem, nie pozwala mi odpowiadać na pytania o sprawach stanowiących tajemnicę działalności II Oddziału... Będę odpo­wiadać tylko na te pytania, które nie mają związku z pracą II Oddziału i nie są tajne... Nie mogę podawać nazwisk”. Tak było do końca przesłuchań.

- W czasie ósmego przesłuchania w dniu 9 października 1940 r. na pytanie: “Jak Warn wiadomo, Państwo Polskie przestało istnieć, dlatego przysięga, którą złożyliście przed byłym Państwem Polskim straciła wszelkie znaczenie." - padła odpowiedź: “Niezależnie od tego, że Państwo Polskie przestało istnieć - składałem przysięgę swojej Ojczyźnie i Bogu i bez względu na okoliczności uważam za swój obowiązek utrzymać w tajemnicy to wszystko, co zawarte było w przysiędze”. /wg kserokopii z protokołu przesłuchania/

- Na ostatnim, dziewiątym przesłuchaniu śledczy powiedział:

“Jesteście oskarżeni o to, że będąc pracownikiem lI Oddziału, a później Kierownikiem Ekspozytury w Katowicach - na przestrzeni 7 lat prowadziliście działalność szpiegowską przeciw ZSRR. Czy przyznajecie się do winy?" - odpowiedź brzmiała: “Nie zajmowałem się pracą wywiadowczą na szkodę ZSRR i nie uznaję siebie winnym".

- Akt oskarżenia /w którym zawarte zostały te same zarzuty/ został sporządzony 23 października 1940 r.

- Zamknięte posiedzenie Kolegium Wojskowego Sądu Najwyższego ZSRR odbyło się 20 listopada 1940 r. Odbywano się ono bez uczestnictwa oskarżyciela, obrony i bez wezwania świadków. Procedura taka zos­tała wprowadzona przez Stalina po zabójstwie Kirowa 1 grudnia 1934 roku.

- W swoim ostatnim słowie mjr Szpądrowski powiedział: “Nie czuję się winnym, bo działałem dla dobra swego Państwa. Do pracy w wy­wiadzie trafiłem z rozkazu swego kierownictwa. Działalnością na szkodę Związku Radzieckiego nie zajmowałem się. Służba w polskim wywiadzie wykonywana przeze mnie nie przyczyniła szkód Związkowi Radzieckiemu".

- Wyrok został ogłoszony o godz. 12.20 20 listopada 1940 r. 21 grudnia 1940 r. została oddalona prośba o ułaskawienie, a 25 grudnia 1940 r. mjr Kazimierz Szpądrowski został rozstrze­lany. Jego prochy zostały pogrzebane we wspólnym grobie na cmen­tarzu Dońskim w Moskwie.

Podjęta wymiana korespondencji z Główną Prokuraturą Wojskową Fede­racji Rosyjskiej w Moskwie pozwoliła na następujące uzupełniające ustalenia /pismo GPW FR Nr 5 UW - 38026 - 40 z dnia 20 lipca 1995 r./

1. W dniu 20 listopada 1940 r. mjr Kazimierz Szpądrowski został skazany przez Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR na karę śmierci przez rozstrzelanie zgodnie z art. 58 – 4 i 58 - 6 KK RSFSR za “udzielanie pomocy międzynarodowej burżuazji" i szpiegostwo. “Był oskarżony o to, że będąc oficerem wojska polskiego uczestniczył w walkach przeciw Armii Czerwonej w 1919 - 1920 r. i po ukończeniu Wyższej Szkoły Wojennej pra­cował w II Oddziale polskiego sztabu generalnego, a jako Na­czelnik Ekspozytury zajmował się aktywną działalnością wywia­dowczą". /8/

2. W czasie przeprowadzonego w 1992 r. “sprawdzenia postępowania karnego ustalono, że 20 listopada 1940 r. Kazimierz Szpądrow­ski był bezpodstawnie skazany na rozstrzelanie". Główna Pro­kuratura Wojskowa dokonała w dniu 25 lutego 1992 r. rehabili­tacji mjr Kazimierza Szpądrowskiego przy “braku w Jego postę­powaniu cech przestępstwa;
szpiegostwem się nie zajmował, su­miennie wypełniał swoje obowiązki
służbowe pracownika wojskowego w interesie suwerennego państwa
polskiego, którego był poddanym”. /8/

Dalsze informacje o Kazimierzu Szpądrowskim nadeszły za pośrednictwem Konsula Generalnego Federacji Rosyjskiej w Krakowie z Wydziału Humanitarnej współpracy i Praw Człowieka MID Rosji /pismo Konsulatu nr 421 z dnia 5 października 1995 r./:

1. “Jeniec Kazimierz Szpądrowski w styczniu 1940 r. został skiero­wany ze Stawropolskiej prowincji /rejon podkaukaski – przyp. redak./ do Moskwy, gdzie został poddamy wewnętrznemu śledztwu w Lepertowskim więzieniu". /7/

2. “Wyrok śmierci przez rozstrzelanie został wykonany 25 grudnia 1940 roku w Moskwie, a ciało poddano kremacji w moskiewskim krematorium na Dońskim cmentarzu”. /7/

Dla pełnego obrazu losów mjr dypl. Kazimierza Szpądrowskiego na terenie ZSRR pozostają do wyjaśnienia następujące kwestie:

1. Z materiałów nadesłanych ze Stowarzyszenia “Memoriał" w Moskwie wynika, że w styczniu 1940 r. został on przewieziony ze Starobielska do Lepertowskiego więzienia NKWD w Moskwie, natomiast Wydział Humanitarnej Współpracy i Praw Człowieka MID Rosji podaje, że w styczniu 1940 r. aresztowania dokonano w Stawropolskiej prowincji.

2. W orzeczeniu rehabilitacyjnym Główna Prokuratura Wojskowa Fe­deracji Rosyjskiej podaje datę aresztowania /?/ 25 lipca 1940 r., co rozmija się z dokumentacją Archiwum FSB w Moskwie, świad­czącą o kolejnych przesłuchaniach w Lepertowskim więzieniu NKWD w okresie 7 luty – 18 październik 1940 r.

3. W piśmie Głównej Prokuratury Wojskowej FR nr 5 YB-38026-40 z dnia 20 lipca 1995 r. podpisanym przez St. Prokuratora N.S. Własienkę potwierdzono załączonym orzeczeniem fakt rehabili­tacji mjr Kazimierza Szpądrowskiego, natomiast w późniejszym piśmie tego samego nadawcy nr 5 YB - 1414/95 z dnia 19 grudnia 1995 r. podpisanym przez St. Prokuratora J.W. Panasjugina zawarto informację, że “na podstawie kontroli zawartych w ape­lu wniosków stwierdzono, że kwestia rehabilitacji Szpendrowskiego K. przez Główną Prokuraturę Wojskową nie była rozpatry­wana". /8,9/



15 sierpnia 1985 r. Rozporządzeniem Ministra Spraw Wojskowych Rządu Londyńskiego mjr dypl. Kazimierz Szpądrowski został po­śmiertnie odznaczony Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 r. /17/

Tablice upamiętniające martyrologię poległych na Wschodzie w tym m.in. mjr dypl. Kazimierza Szpądrowskiego znajdują się w Kaplicy Kościoła pod wezw. Św. Karola Boromeusza na Powązkach w Warszawie oraz na Cmentarzu Kule w Częstochowie.

Dzięki staraniom rodziny, przy poparciu Prezesa Rady Minis­trów P. Jerzego Buzka i nadaniu biegu sprawie przez Ministra Obrony Narodowej P. Janusza Onyszkiewicza, 27.07.1998 r. tenże Minister w uznaniu bohaterskiej i patriotycznej postawy w niewo­li sowieckiej mianował mjr Kazimierza Szpądrowskiego na stopień podpułkownika. /18/

W stuletnią rocznicę urodzin Kazimierza Szpądrowskiego w dniu 14.02.1999 r. w Kaplicy Matki Bożej, Częstochowskiej na Jasnej Górze odbyła się celebrowana przez Kapelana Wojskowego o. dr mjr Jana Golonkę Msza Św. za spokój Jego duszy, połączona z uro­czystym wręczeniem rodzinie pośmiertnego aktu nominacyjnego na stopień podpułkownika. W uroczystości poza rodziną i przyjaciółmi udział wzięli: licz­nie zgromadzeni oficerowie Wojska Polskiego stacjonujący w Czę­stochowie oraz poczet sztandarowy tut. Związku Żołnierzy Armii Krajowej i pielgrzymi przebywający na Jasnej Górze. W wygłoszonej homilii 0. Celebrans wypowiedział następujące słowa:

“Kazimierz Szpądrowski, major dyplomowany, wielokrotnie przesłu­chiwany w Lefartowskim więzieniu NKWD w Moskwie, pomny honoru oficera Polskiego Wojska, nie wyjawił żadnej z tajemnic wojsko­wych wywiadu pozostając wiernym przysiędze, jaką złożył wcześ­niej przed Bogiem i Ojczyzną".


Materiały źródłowe informacji o mjr dypl. Kazimierzu Szpądrowskim

1. Leszek Gondek - Wywiad polski w Trzeciej Rzeszy 1933-39 - Wydawnictwo MON - Warszawa - 1978 – str. 98, 222

2. Jan Rzepecki - Wspomnienia i przyczynki historyczne - S-nia Wydawnicza “Czytelnik” - Warszawa - 1950 – str. 60 - 61, 104, 140

3. Władysław Steblik - Armia “Kraków" 1939 - Wydawnictwo MON - Warszawa -1975 - str. 22, 91, 169, 451, 699

4. Wydanie zbiorowe - Katyń, lista ofiar i zaginionych - Wydawnictwo ALFA - Warszawa - 1989 - str. 350

5. Wydanie zbiorowe - Oficerska Szkoła Artylerii w Toruniu 1923 -1992 -zarys dziejów, tradycja, historia, współczesność - Oficyna Wydawnicza “Troja" - Toruń - 1992 - str. 54, 56, 432

6. Pismo z Polskiego Czerwonego Krzyża, Zarząd Główny w Warszawie, Biuro Informacji i Poszukiwań z dnia 26.01.1995 znak: B. Inf. 528/169

7. Pismo z Generalnego Konsulatu Federacji Rosyjskiej w Krakowie z dnia 5.10.1995 nr 421

8. Pismo z Generalnej Prokuratury Federacji Rosyjskiej - Główna Prokuratura Wojskowa w Moskwie z dnia 20.07.1995 nr 5 UW-38026-40

9. Pismo z Generalnej Prokuratury Federacji Rosyjskiej - Główna Prokuratu­ra Wojskowa w Moskwie z dnia 19.12,1995 nr 5 UW-1414/95

10. Pismo Komisji Polskiej Stowarzyszenia “Memoriał" w Moskwie z dnia 14.05.1996

11. Zaświadczenie z dnia 27.05.1933 potwierdzone przez Dowództwo Okręgu Korpusu w Przemyślu

12. Świadectwo dojrzałości z Gimnazjum w Wadowicach z dnia 14.12.1916 r.

13. Poświadczenie służby /nr karty wojskowej 13254/ z dnia 19.05.1930 r 5596/31 przez Ministerstwo Spraw Wojskowych - Archiwum Wojsk.

14. Zeszyt ewidencyjny Kazimierza Stanisława Szpądrowskiego w Sztabie Głównym - Wydział I z dnia 7.11.1932

15. Wniosek o nadanie Srebrnego Krzyża Zasługi z dnia 12.02.1930 podpisany przez Dowódcę 7 Pułku Piechoty Polowej, Dowódcę 7 Dywizji Pie­choty i Dowódcę Okręgu Korpusu nr IV

16. Wniosek o nadanie Złotego Krzyża Zasługi podpisany przez Szefa II Wydz. Sztabu Głównego z 1938 r.

17. Legitymacja nr 12522 Ministerstwo Spraw Wojskowych Rządu Londyńskiego z dnia 15 sierpnia 1985 r. o nadaniu Krzyża Kampanii Wrześniowej 1939 r.

18. Akt nominacyjny mjr Kazimierza Szpądrowskiego na stopień podpułkownika przez Ministra Obrony Narodowej z dniem 27 lipca 1998 r.

RE: Obsada ważniejszych stanowisk personalnych w Grupie Operacyjnej „Śląsk"
2009-02-11 15:42:47

DROBIK, Marian Ewald

Podpułkownik służby stałej.


Pseudonimy:"Dzięcioł", "Siwek", "Witold", "Wujek".


Urodzony: 4 października 1898 r., w Komarówce, powiat radzyński.

Zmarł: najprawdopodobniej w drugiej połowie 1944 r., w obozie koncentracyjnym.



Promocje:
Podpułkownik.: 11 listopada 1941 r.
Major.: 1935 r.

Funkcje:
Służba w Legionach Polskich.: sierpień 1915 - lipiec 1917 r. Członek Polskiej Organizacji Wojskowej.: luty 1918 - ??
Wstępuje w szeregi Wojska Polskiego. (grudzień 1918 r.)
Nauka w Szkole Podchorązych Piechoty w Warszawie.: ?? - czerwiec 1919 r.
Dowódca kompanii w 22 pp.: ??-??.
Referent organizacyjny sztbu DOK IX Brześć nad Bugiem.: październik 1924 - ??.
Studia w Wyższej Szkole Wojennej.: 1926 - 1928 r.
Oficer w sztabie 27 DP.: ?? - ??
Referent Oddziału I Sztabu Głównego.: ?? - 1931 r.
Kierownik referatu mobilizacyjno - materiałowego sztabu DOK VII Poznań.: 1931 - 1933 r.
Dowódca kompanii 23 pp. .: 1933 - 1936 r.
Szef sztabu 3 DP Leg.: 1936 - ??.
Szef Oddziału III sztabu Grupy Operacyjnej "Śląsk".: (wrzesień 1939 r.)
Twórca konspiracyjnej Organizacji Wojskowej Lublina.: 25 września - październik 1939 r.
Szef sztabu Komendy Okręgu Lublin SZP - ZWZ.: październik 1939 - maj 1940 r.
Oficer Oddziału III Operacyjnego KG ZWZ.: maj 1940 - 1941 r.
Zastępca szefa (Wacław Berka) Oddziału II (Wywiad, Kontrwywiad) KG ZWZ.: 1941 - wiosna 1942 r. Szef Oddziału II KG AK.: wiosna 1942 - 9/10 grudnia 1943 r.

Opinie:

Notatki:
Syn Józefa, gorzelnika i Karoliny Reman.
Naukę w Gimnazjum w Siedlcach rozpoczął w 1907 r. Od 1915 roku służył w Legionach Polskich. Po kryzysie przysięgowym, unikając internowania, powrócił do Siedlec by kontynuować naukę. Efektem tej decyzji było otrzymanie swiadectwa dojrzałości w czerwcu 1918 r.

Podczas wojny polsko - bolszewickiej trzykrotnie ranny.

Podczas okupacji szef wywiadu i kontrwywiadu. Został aresztowany w nocy z 9 na 10 grudnia 1943 r., w willi swojej siostry Czesławy Iwanickiej w Podkowie Leśnej, gdzie ukrywał się pod nazwiskiem Jana Szawlewicza.
Przewieziony do siedziby Gestapo w Alei Szucha, po długich przesłuchaniach, został wywieziony do obozu koncentracyjnego. Tam został zamordowany w nieznanych okolicznościach, najprawdopodobniej w drugiej połowie 1944 r.

Odznaczenia m.in.:
Virtuti Militari V klasy.: 1921 r.
Krzyż Niepodległości.: 1937 r.
Złoty Krzyż Zasługi.: 1938 r.
Krzyż Walecznych.: (trzykrotnie).
Przedstawiony do odznaczenia Virtuti Militari IV klasy.: marzec 1944 r.

RE: Obsada ważniejszych stanowisk personalnych w Grupie Operacyjnej „Śląsk"
2009-02-24 19:01:03

Witam,
To miło, że na forum znalazła się biografia mojego bohaterskiego Dziadka, ś.p. płk dypl. Kazimierza Szpądrowskiego.
Chciałbym tylko dodać, że biografia ta jest autorstwa mojego Taty, ś.p. Andrzeja Szpądrowskiego i została w całosci przeklejona z mojej strony internetowej:
www.1111.pl
Oczywiście dysponuję też wszystkimi materiałami źródłowymi. Pozdrawiam.
Marcin Szpądrowski

RE: Obsada ważniejszych stanowisk personalnych w Grupie Operacyjnej „Śląsk"
2009-02-24 20:13:47

przepraszam że nie podałem linku gdzie jest zamieszczona nota biograficzna szefa oddziału II Grupy Operacyjnej Śląsk mjr. dypl. KAZIMIERZ STANISŁAW SZPĄDROWSKI już to robię http://www.1111.pl/10501.html

Aby odpowiedzieć musisz się zalogować.








0.007
Ta witryna korzysta z plików cookie. Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej o plikach cookie i zarządzaniu ich ustawieniami.