Logo
   ODKRYWCA - Strona główna
Login: Hasło:
Jeżeli zapomniałeś hasła kliknij tutaj  
Forum: Główne
 
[*] Powrót do głównej strony tego forum

- ikonki przy nicku oznaczają ilość ostrzeżeń które otrzymał użytkownik (czerwona oznacza blokadę logowania w serwisie)
Temat: Kto napisał: Dodano: 
Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-04-02 21:11:07

Grupa osób skupiona wokół forum koła przyjaciół Muzeum Broni Pancernej CSWL, wyszła z inicjatywą ustawienia, przy grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wielkopolskich, tabliczek z krótką informacją o przebiegu służby i dokonaniach danego oficera.
Cztery tabliczki są w zasadzie gotowe do ustawienia na poznańskich cmentarzach, termin - 14 kwietnia.
Informacja jest wydrukowana na tablicy z tworzywa szt. format około A4 i umieszczona na metalowym stelażu.
Jak to piszą "sprawa jest rozwojowa" :)
cdn...

 Linki sponsorowane
RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-04-03 08:00:06

http://pl.wikipedia.org/wiki/Adam_Kiciński

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-04-03 08:06:14

gen. Adam Kiciński
Tablica będzie ustawiona, przy grobie generała na cmentarzu na Junikowie.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-04-03 08:55:05

Można jakoś wspomóc, ufundować tabliczkę etc.?

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-04-03 20:33:15

"mjr.Edward Pawłowski (ur. 6 czerwca 1889 w Jaksicach, zm. 1 kwietnia 1966 w Poznaniu) – podporucznik Armii Cesarstwa Niemieckiego, major piechoty Wojska Polskiego II RP.
Był synem Romana i Marianny z domu Łuczak. W 1909 roku ukończył Seminarium Nauczycielskie w Bydgoszczy i zdał pierwszy egzamin nauczycielski. Drugi egzamin zdał w 1912 roku we Wschowie. Już po zdaniu pierwszego egzaminu podjął pracę jako nauczyciel Szkoły Powszechnej w Będlewie, gdzie pracował w okresie od 1 września 1909 roku do 31 marca 1913 roku.

Służba w armii niemieckiej, udział w I wojnie światowej[edytuj]
Od kwietnia 1913 roku do 31 marca 1914 roku obył jednoroczną ochotniczą służbę w 47 Pułku Piechoty Króla Bawarii Ludwika III w Poznaniu. 1 marca 1914 roku został mianowany kapralem. Po odbyciu służby wojskowej otrzymał 1 kwietnia 1914 roku posadę nauczyciela etatowego w Bartoszewicach.
1 sierpnia 1914 roku z chwilą wybuchu I wojny światowej został zmobilizowany do 50 Pułku Piechoty Hrabiego Werderu w Rawiczu, który przydzielony został do V Korpusu Armijnego. W szeregach tego pułku, jako dowódca drużyny, wyruszył na front francuski. 27 września został ranny pod Verdun. Pobyt w szpitalu nie trwał długo, już 15 listopada 1914 r. został dowódcą plutonu w Baonie Zapasowym, którym dowodzi do 1 września 1915 r. Następnie (2 września 1915 r.) został mianowany sierżantem i przydzielony do 333 Pułku Piechoty, z którym walczył na froncie rosyjskim, a później w Rumunii. 1 lutego 1917 roku w Bukareszcie został skierowany na Kurs Kulomiotów, jak ówcześnie nazywano karabiny maszynowe. W dniu 30 czerwca 1917 roku. został mianowany podporucznikiem i ponownie skierowany na kurs lekkich karabinów maszynowych (od 1 do 27 lipca 1917 r.) W okresie od 5 października 1917 r. do 1 kwietnia 1918 r. dowodził pułkowym oddziałem lekkich karabinów maszynowych. Jednocześnie przeszedł 3 tygodniowy kurs w Baonie Szturmowym. Po zawieszeniu broni przez Rumunię został wysłany 5 kwietnia 1918 r. na front francuski do 63 Pułk Piechoty (VI Korpus Armijny), z którym 27 września dostał się do niewoli angielskiej.
2 października 1918 roku wysłał z obozu pierwszą wiadomość do rodziny w Polsce. Z trzech uprzednio wydrukowanych zdań wybrał dwa: "Ich bin in Englische Gefangenschaft geraten" (jestem w niewoli angielskiej ) oraz "Bin gesund" (jestem zdrowy) i podkreślił je [1]. Z niewoli został zwolniony w dniu 10 lipca 1919 r. i wysłany z Anglii do Polski przez Francję.
Udział w wojnie z bolszewikami[edytuj]
We Francji dotarły do niego informacje o wydarzeniach w Poznaniu, dlatego nie czekając na powrót do Polski, już w Paryżu 10 sierpnia 1919 r. zgłosił się do Polskiej Misji Wojskowej i w dniu 4 września 1919 r. przez Włochy i Czechosłowację dotarł do Polski. Po zgłoszeniu się na Stacji Zbornej w Warszawie został wysłany do Poznania.
20 września 1919 r. został przydzielony do 8 Pułku Strzelców Wielkopolskich (później przemianowanego na 62 Pułk Piechoty [2] i wyznaczony na stanowisko dowódcy 5 kompanii. W szeregach tego pułku do 6 marca 1920 r. walczył na froncie Wielkopolskim. 14 czerwca 1920 r., w czasie bitwy nad Berezyną, zdobył most na rzece [3]. Za ten czyn 15 grudnia 1920 roku został awansowany na porucznika. W dniu 19 września 1920 r. po ciężkich walkach zdobył wioskę Nowosiłki za co otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari. Już dnia następnego walczył pod Sienosielcami. Początkowo w wyniku ognia krzyżowego nieprzyjacielskiej pancerki oddział musiał się wycofać ale uderzył ponownie biorąc jeńców i dwa karabiny maszynowe. Za czyn ten otrzymał Krzyż Walecznych. W trzy dni później, 23 września 1920 r., za zdobycie wzgórza 205 na wschód od Świsłoczy w wyniku czego nieprzyjaciel wycofał się w stronę Wołkowyska otrzymał po raz drugi Krzyż Walecznych. W tym okresie jego przełożonymi byli: por. Pławinski, dowódca II/62 pp, płk Władysław Grabowski, dowódca 62 pp, gen. ppor. Tadeusz Gałecki, dowódca XXX BP, gen. ppor. Władysław Jung, dowódca 15 DP i gen. por. Leonard Skierski, dowódca 4 Armii.
W ramach 62 Pułku brał czynny udział w walkach przeciwko bolszewikom na froncie wschodnim (w ofensywie ukraińskiej oraz litewsko-białoruskiej) skąd nastąpił odwrót do Warszawy. Od 21 grudnia 1920 do 3 stycznia 1921 r. przebywa na terenie garnizonu jako d–ca 5 Kompanii, a następnie od 4 stycznia do 15 marca 1921 jako d-ca 4 Kompanii, która powstała po przeformowaniu 62 Pułku. W drugiej połowie 1921 r.bierze udział w walkach i podczas forsowania Berezyny zrobił wypad na wieś Sjelowke? a w bojach odwrotowych pomiędzy Słominem a Wołkowyskiem zdobył w kontrataku wieś Jałuczewice i jednocześnie kopiec 159 oraz wieś Koniewice. Za powyższe walki zostaje w dniu 26 stycznia 1922 mianowany na stopień kapitana.
Pokojowa służba w Wojsku Polskim[edytuj]
Pozostając do 9 sierpnia dowódcą 4 kompanii przebywał w okresie od 30.4 do 14.6.1921 r. na 6 tyg. kursie w Szkole Strzelania w Biedrusku. Od 10.7.1922 do 16.8.1922 pełni w/z funkcje d-cy Baonu. 25.7.1923 otrzymał 4 tyg. urlop wypoczynkowy, z którego już wcześniej (8.8.23) powrócił aby (od 17.8.1923) pełnić funkcje d-cy 7 kompanii w II Baonie. 30 sierpnia otrzymuje 16 dni urlopu i po powrocie ponownie pełni tę samą funkcje aż do 28.9.1923 r. Następnie zostaje w/z d-cą Baonu na okres od 29.9.23 do 29.2.24r. W międzyczasie tj. od 5.2.24 do 29.2.24 przebywał ponownie na urlopie. Od 1 marca 1924r.pełni funkcje d-cy Kompanii a od 5 maja przebywa na Kursie Doszkolenia Młodych Oficerów w Chełmnie, który kończy 28.9.1924 r. W nagrodę otrzymał 10 dniowy urlop (30.9-9.10.24). W okresie od 10.10.1924 r. do 13.9.1925 r. jest d-cą 4 Kompanii i w/z d-cą Baonu. W czasie od 7.4.25 do 17.4.25 w następstwie pochwały (Rozkaz 80/25) otrzymuje urlop. Powtórna pochwała jest powodem kolejnego urlopu od 28.8.25 do 3.09.25 r. Od 14.9.25 do 15.12.25 przebywał w Doświadczalnym Centrum Wyszkolenia w Rembertowie by od 16.12.25 r. podjąć funkcje dowódcy kompanii w Szkole Podoficerów Zawodowych Piechoty Nr 8 w Grudziądzu. W 1926 roku zawarł związek małżeński z Jadwigą Sentkowską.
12 kwietnia 1927 roku awansował na majora ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 roku i 42. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 16.6.1927 zostaje wykładowcą w Szkole P.Z.P. Od 24.7.1928 pełni funkcje z-cy Komendanta Szkoły. 6 września 1929 r. zostaje ojcem pierwszego syna Zdzisława-Edwarda. Od 1.1.1930r.zostaje przesunięty do szczebla "B". Od 26 marca 1931 r. do 30 sierpnia 1935 r. był kwatermistrzem Korpusu Kadetów Nr 3 w Rawiczu. W okresie od 2 do 26 sierpnia 1933 r. pełni obowiązki komendanta Korpusu Kadetów Nr 3. Z dniem 31 sierpnia 1935 r. został przeniesiony w stan spoczynku [4].
Pod koniec 1935 roku przeniósł się z rodziną z Rawicza do Poznania. W 1936 roku podjął pracę u Waleriana Sentkowskiego, brata żony Jadwigi, w fabryce przetwórstwa ryb w Poznaniu przy ul. Głównej. Został współudziałowcem w zarządzie fabryki. Korzystał wówczas ze służbowego samochodu marki" Horch". 5 stycznia 1938 roku urodzi się drugi syn Janusz.
II wojna światowa
W wyniku mobilizacji w 1939 roku wywozi 28 sierpnia żonę Jadwigę z dwójką synów na wieś do Łojewa. Pomimo nieotrzymania karty mobilizacyjnej ze wzg. na wiek zgłosił się do Komendy Wojskowej, która to skierowała go do wojska wysyłając pod Warszawę na poszukiwanie pułku do którego został skierowany. Poszukiwania się nie udały ponieważ w międzyczasie pułk wyruszył w kierunku Lwowa. Trudności związane z przemieszczaniem ratują mu życie bowiem Pułk został wzięty przez Rosjan do niewoli i żołnierzy wywieziono do Kozielska i Katynia. Nie wiedząc o zaistniałej sytuacji dociera do Lwowa gdzie dowiaduje się o aresztowaniach. Aby nie zostać również aresztowanym udaje pracownika rolnego i w przebraniu wydostaje się z Lwowa, Następnie przedostaje się przez granicę rosyjsko-niemiecką i w listopadzie 1939 roku (po miesięcznej podróży) udaje mu się dostać do Poznania. W międzyczasie mieszkanie na ul. Słowackiego w Poznaniu , w którym dotychczas mieszkał zostało zarekwirowane przez Niemców, więc z całą rodziną zamieszkał w fabryce ryb, w której przed wybuchem wojny poprzednio pracował. Gdy Niemcy zajęli fabrykę urządzili w niej zakład malowania na szkle i tam pracował jako pracownik. Niemcom coraz bardziej brakowało siły roboczej i w 1943 roku syn jego Zdzisław ,pomimo młodego wieku (13 lat) został przymusowo zatrudniony w zakładach "Telefunken" pracujących na potrzeby wojska. Praca Edwarda Pawłowskiego w zakładzie malowania na szkle trwała do końca wojny. Aresztowania za wcześniejsze przynależenie do wojska polskiego uniknął tylko dzięki temu, ze podczas zaborów 1914-18 był przymusowo wcielony do armii niemieckiej.
Ostatnie lata życia, okres powojenny[edytuj]
Po zakończeniu wojny w 1945 roku sam zgłosił się do Wojska Polskiego ale nie został przyjęty z uwagi na przedwojenna służbę wojskową. W późniejszym okresie komunistyczna władza zaproponowało mu podjęcie pracy w wojsku ale odmówił motywując to tym ,że nie o taką Polskę walczył. W ten sposób zamknął sobie drogę do podjęcia jakiejkolwiek pracy w Poznaniu. Wówczas to podjął pracę w przetwórni ryb w Gnieźnie dokąd musiał dojeżdżać z Poznania. Okres stalinowski uniemożliwił mu dalszą pracę w Gnieźnie w związku z czym podjął pracę w Kościanie musząc jeszcze dalej dojeżdżać ale i tę pracę niebawem utracił gdy jego nowy pracodawca dowiedział się o przedwojennej służbie wojskowej. Z biegiem czasu mając bardzo niską emeryturę i 4 osoby na utrzymaniu udało mu się podjął pracę w kiosku Ruchu "RSW" na terenie Szpitala Wojskowego przy ul. Grunwaldzkiej 11 gdzie pracował do ostatnich chwil swojego życia. Zmarł 1 kwietnia 1966 r. w wieku 77 lat i został pochowany na cmentarzu Junikowskim w Poznaniu. Obaj synowie : Zdzisław ;były dyrektor ZEOZ oraz Janusz były dyrektor ZZD są na emeryturze.
Ordery i odznaczenia[edytuj]
Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari [5]
Krzyż Walecznych – dwukrotnie (1920 i 1921 [6])
Złoty Krzyż Zasługi [7]
Brązowy Medal za Długoletnią Służbę (1938)
Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921 "Polska Swemu Obrońcy" (1928)
Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Krzyż Żelazny I klasy
Krzyż Żelazny II klasy"
z wikipedi

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-04-03 20:39:12

Tabliczka z białej plexi [ok. formatu A-4], napis czarny, kolorowe ordery.
Grób znajduję sie na cmentarzu na Junikowie.
@ Lipek jeśli jesteś z Poznania lub okolic to po prostu przyjedż na spotkanie 14,4.
Jeśli nie, daj znać na priv. coś wymyślimy.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-04-06 15:42:11

płk. Andrzej Kopa
http://www.zolnierzewolnosci.pl/portal/pl/Kopa_Andrzej_1.html
Tabliczka będzie ustawiona na cmentarzu w Konarzewie.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-04-11 19:54:44

Józef Antoni LOSSOW (1874 - 1950)

http://www.poznan.pl/ulan/d_lossow.html
Tabliczka będzie ustawiona w sobotę na cmentarzu przy ul.Bluszczowej w Poznaniu.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-04-12 17:44:29

Spotkamy się - sobota godz. 12:30 ul.Cmentarna 2 bramka.
Tabliczki gotowe.
http://www.fotosik.pl/showFullSize.php?id=dcd83ad633a78ff0

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-04-14 19:53:48

Trzy tabliczki zostały dziś umieszczone przy grobach żołnierzy.
W sumie było 7 osób.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-04-15 23:06:00

Nie mogę nic znaleźć na temat Jana Juszczaka z Miłosławia, na nagrobku ma napisane, Oficer-Powstaniec Wielkopolski
http://pyra75.flog.pl/wpis/4412840/

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-04-15 23:21:14

Życiorys Jana Juszczaka z Miłosławia – Powstańca Wielkopolskiego znajduje się w Muzeum Regionalnym im. Dzieci Wrzesińskich
we Wrześni, ul. Dzieci Wrzesińskich 13
http://www.muzeum.wrzesnia.pl/

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-04-17 22:04:48

Poznań, cmentarz przy ul. Bluszczowej.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-08-11 21:25:33

Dziś na starym cmentarzu przy ul. ks. Bączkowskiego w Kościanie, ustawiliśmy tabliczkę na grobie Bolesława Olejniczaka.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-08-11 21:26:39

Zbliżenie na tabliczkę.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-08-11 22:41:41

Mam pytanie do pomysłodawców. Po pierwsze gratuluję pomysłu i inicjatywy.

A po drugie jaki jest koszt wykonania takiej tabliczki?

Myślałem o podobnej na metalu, ale widzę, że plastik prezentuje się całkiem dobrze. Chociaż ciekawe jaki wpływ będzie miało słońce...

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-08-12 01:20:23

Fajny pomysł,a macie jakieś plany co do cmentarza przy jednostce w Biedrusku?

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-08-12 15:27:12

dołączam się do pytania o koszt i jakość wykonania.
Świetna inicjatywa.

ps. Czy jest możliwość wykonania takowych na innym kolorze pleksi bądź na bezbarwnej, czy półprzeźroczystej?

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-08-16 15:37:05

Druga tabliczka ustawiona na "nowym" cmentarzu w Kościanie.

Koszty?
Nadruk bezpośrednio na "ładnym" kawałku "plexi" pewnie bedzie trochę więcej kosztował. Proponuje zadzwonic do najbliższej drukarni reklamowej i zapytać lub sprawdzić ofertę w internecie. Te na foto drukuje znajomy, po kosztach.
Nie wiem jakie to będzie wytrzymałe? Słońce, deszcz, mróz, itp.
Do tego trzeba wykonać [pospawać] jakiś stelaż, ja spawałem z płaskownika ocynk i z rury kwadrat [20x20x1,5 cena za metr 2,35 brutto (cena gdzieś z allegro)lub ze złomu], na jeden stelaż ok. 1,2m.

Co do cmentarza na Biedrusku, nie mamy planów.

Oczywiście c.d.n.
Następna "akcja" na Cytadeli w Poznaniu.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-08-16 15:58:42

Akcja się tyczy tylko i wyłącznie oficerów ?
Pytanie z ciekawości.
Pozdrawiam

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-08-16 21:12:52

Manierkarz patrz tytuł :)
Staramy się ustawić tabliczki na grobach "lekko" zaniedbanych, na których oprócz nazwiska brak jakiegoś opisu.
Przeważnie o oficerach łatwiej o opis w książkach i w internecie.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-08-16 22:30:33

cyt:
"tabliczek z krótką informacją o przebiegu służby i dokonaniach danego oficera."

Sugerowałem się tym ostatnim zdaniem ;)

Mógłbyś się odezwać na mojego maila w wolnym czasie oczywiście ?

mail: wojtekgoscinski@gmail.

Sprawa tyczy się tematy tego posta.

Pozdrawiam

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-08-17 15:16:19

Zbliżenie na tabliczkę, Władysław Radomski - cmentarz w Kościanie.

@Manierkarz-wysłałem PW na adres z Odkrywcy.
Możesz wysłać na yar.dzik@vp.pl lub gg 8945166

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-09-02 00:06:07

Dziś w pięcioosobowym składzie spotkaliśmy się na Cytadeli w Poznaniu.
Mieliśmy przygotowane 4 tabliczki.
Tutaj napis na tablicy jest mniejwięcej taki:

"Zygmunt Antoniewicz
(ur. 1874 w Poznaniu, zm. 9 maja 1919 w drodze ze Lwowa do Poznania)
Polski wojskowy ormiańskiego pochodzenia, uczestnik I wojny światowej, powstania wielkopolskiego i wojny polsko-bolszewickiej.
Po ukończeniu gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego studiował sztuki piękne w Poznaniu.
Po wcieleniu do armii pruskiej odbył służbę wojskową i walczył na wielu frontach I wojny światowej, po czym został oficerem powstania wielkopolskiego.
Wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej i jako oficer Legionów Piłsudskiego, w dniu 6 maja 1919 roku pod Lwowem został ciężko ranny.
Rozkazem marszałka Józefa Piłsudskiego uznano go za Poległego na Polu Chwały i pośmiertnie odznaczono Orderem Virtuti Militari."

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-09-02 00:11:01

Grób generała Macieja Puchalaka.

[przy pisaniu posta wyżej, niepostrzeżenie przeskoczyła mi data, może nikt nie zwróci uwagi]

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-09-02 00:17:48

Napis na na tablicy przy grobie generała Macieja Puchalaka.

Na starym cmentarzu garnizonowym na Cytadeli jest wiele nieczytelnych lub przewróconych nagrobków.
Część jest odnowiona, ale wiele jest jeszcze do zrobienia.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-09-03 19:28:21

Grób pułkownika Władysława Grabowskiego.
Grób był trochę zarośnięty.
Te kamienie to też nasz pomysł.
Kamyszki w wiadrach b. ciężkie, szczególnie gdy trzeba wnieść na stok Cytadeli.
Na szczęście mieliśmy młodych i chętnych do pracy pomocników.
Umieściliśmy tabliczkę o treści:
"Władysław Grabowski
pułkownik Wojska Polskiego
ur. 2 sierpnia 1890, zm. 29 kwietnia 1930 w Poznaniu.
1 września 1909 r. wstąpił do Pawłowskiej Szkoły Wojskowej w Sankt Petersburgu.
W czasie I Wojny Światowej walczył w szeregach armii rosyjskiej.
Od 20 grudnia 1918 w Departamencie I Mobilizacyjno-Organizacyjnym polskiego Ministerstwa Spraw Wojskowych .
Od 16 marca 1919 do 28 maja 1920 dowodził 22 Pułkiem Piechoty, a następnie Grupą Południową Frontu Poleskiego.
Od 1 do 17 czerwca 1920 w zastępstwie na stanowisku dowódcy 59 Pułku Piechoty Wielkopolskiej.
Od 17 czerwca 1920 r. do lutego 1928 dowódca 62 Pułku Piechoty Wielkopolskiej. W międzyczasie (od 4 sierpnia do 27 grudnia 1922) był w zastępstwie dowódcą piechoty dywizyjnej 15 Wielkopolskiej Dywizji Piechoty.
W lutym 1928 mianowany został dowódcą piechoty dywizyjnej 14 Wielkopolskiej Dywizji Piechoty w Poznaniu.
Zmarł w nocy z 28 na 29 kwietnia 1930 w 7 Szpitalu Okręgowym w Poznaniu na uraz serca."


Zapaliliśmy "znicze" i po wykonaniu fotki został jeszcze poprawiony napis na płycie.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-09-05 16:29:30

I czwarta tabliczka ustawiona na Cytadeli, przy grobie płk. Erwina Więckowskiego.
Napis :
"Erwin Emil Juliusz Więckowski
Pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.
ur. 31 maja 1894 w Wiedniu, zm. 19 grudnia 1975 w Toronto w Kanadzie.
W czasie I wojny światowej walczył w 4 Pułku Piechoty Legionów. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej.
We wrześniu 1921 objął stanowisko szefa sztabu Dowództwa 25 Dywizji Piechoty w Kaliszu. W latach 1927-1929 dowódca 36 Pułku Piechoty Legii Akademickiej w Warszawie.
W roku 1930 trafił do Poznania jako zastępca dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII do spraw uzupełnień. Komisaryczny prezydent miasta Poznania w latach 1934 - 1937. Od 1937 dyrektor ekonomiczny Zakładów im. H. Cegielskiego.
We wrześniu 1939 ewakuowany przez Rumunię do Francji, gdzie odbywał służbę w administracji Polskich Sił Zbrojnych. Po upadku Francji trafił do Wielkiej Brytanii. Kwatermistrz a następnie, w latach 1943-1945 szef sztabu I Korpusu Polskiego. Po demobilizacji ukończył Polski Wydział Prawa Uniwersytetu w Oksfordzie, a w roku 1953 przeniósł się wraz z rodziną do Kanady.
Tablica ustawiona przez KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ CSWL"
+ miniaturki orderów:
Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari
Krzyż Niepodległości
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Krzyż Walecznych – czterokrotnie
Złoty Krzyż Zasługi
Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921 ("Polska Swemu Obrońcy")
Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-10-28 23:55:59

...cd
He,he, zdażyliśmy przed 1 listopada ;)
Dziś w pięcioosobowym składzie spotkaliśmy się na cmentarzu górczyńskim w Poznaniu.
Mieliśmy przygotowane 4 tabliczki.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-10-29 00:02:59

Treść tabliczki.
cdn...

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-10-29 07:06:19

Pomysł wart pochwały

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-10-29 15:01:37

Ustawiliśmy 4 tabliczki i oczyściliśmy jeszcze kilka grobów Powstańców Wielkopolskich.
Wygląd grobu mjr Leona Furmanowicza przed

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-10-29 15:03:32

i po "akcji"
Treść napisu na tablicy:
"I treść napisu na tablicy:
Leon Furmanowicz

Major Wojska Polskiego
ur. 11.03.1899 roku w Kłecku, zm. 11.12.1972 roku


Powstaniec Wielkopolski, od 30.12.1918 do 13.02.1919 brał czynny udział w walkach w ramach oddziałów wągrowieckich. 25 lutego 1919 roku przeniesiony do 1 Wielkopolskiego Pułku Artylerii Lekkiej. Służąc w nim awansował dn. 1 marca 1919 roku na bombardiera, a 1 kwietnia na kaprala.

Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. Za wyjątkową odwagę wykazaną w czasie trwania tej kampanii, w 1921 otrzymał Krzyż Walecznych.

Absolwent kursu dla młodszych oficerów artylerii, prowadzony przez Szkołę Podchorążych Artylerii w Poznaniu. Oficer zawodowy w 15. Pułku Artylerii Lekkiej (Polowej) w Poznaniu.
W grudniu 1924 roku w stopniu porucznika przeniesiony do Torunia. Organizator 8. samochodowej baterii przeciwlotniczej w Toruniu. Po przeorganizowaniu baterii na dywizjon d-ca baterii, a następnie I z-ca i od 1937 roku dowódca 8. dyonu p-lot.

W czasie Wojny Obronnej, do 7 września 1939 roku dowódca obrony p-lot miasta Torunia. Po zajęciu miasta przez Niemców dowódca 5. baterii p-lot przy 4. Dywizji Piechoty. W dniu 18 września 1939 w czasie bitwy pod Kutnem, wzięty do niewoli niemieckiej, w której przebywał aż do oswobodzenia przez wojska amerykańskie W 1945 roku powrócił do kraju.

Odznaczony:
· Krzyżem Walecznych (1921)
· Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918/20 (1928 rok)
· Medalem Dziesięciolecia Odzyskania Niepodległości (1928 rok)
· Brązowym Medalem za Długoletnią Służbę (1938)"

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-10-31 13:57:29

Usuneliśmy zielsko itp.
Ustawiliśmy tabliczkę o treści:
Edward Zenon Grabski herbu Wczele

ur. 8 lipca 1883 w Kruszy Podlotowej, zm. 8 marca 1951 w Poznaniu
ziemianin, przemysłowiec, działacz społeczny, rotmistrz kawalerii Wojska Polskiego.
Po ukończeniu gimnazjum w latach 1904–1905 odbył obowiązkową służbę wojskową w 4 Pułku Huzarów Pruskich Oławie. 2 sierpnia 1914 roku, po wybuchu I wojny światowej zmobilizowany do do 46 Pułku Piechoty, w którym sprawował obowiązki zastępcy oficera. Od 12 sierpnia 1914 roku walczył na froncie zachodnim we Francji. 26 października 1914 roku został awansowany do stopnia podporucznika. W ciągu ostatnich (1915-1918) trzech lat wojny pełnił obowiązki dowódcy szwadronu i adiutanta w 5 Oddziale Taborów w Poznaniu.

29 grudnia 1918 roku, po rozbrojeniu niemieckich oddziałów garnizonu gnieźnieńskiego, przystapił do organizacji milicji ludowej. 6 stycznia 1919 roku z zorganizował ochotnicze biuro werbunkowe i przystąpił do organizacji szwadronu jazdy. W dniach 8-15 stycznia 1919 roku oddział kawalerii, którym dowodził, wziął udział w akcji odbicia Szubina z rąk niemieckich. 2 lutego 1919 roku gen. por. Józef Dowbor-Muśnicki powierzył mu organizację i czasowe pełnienie obowiązków dowódcy 2 Pułku Ułanów, który następnie został przemianowany na 3 Pułk Ułanów Wielkopolskich i w końcu na 17 Pułk Ułanów Wielkopolskich.

30 marca 1919 roku otrzymał awans na stopień porucznika. Od 1920 roku zastępca komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień w Gnieźnie. Ostatecznie został przeniesiony do rezerwy w 1921 roku z przydziałem mobilizacyjnym do 8 Pułku Strzelców Konnych w Chełmnie. 30 marca 1924 roku otrzymał awans na stopień rotmistrza kawalerii.

W 1920 roku z jego inicjatywy powołano we Wrześni Bank Kupiecko-Przemysłowy. Kurator Szkoły Rolniczej we Wrześni. W latach wielkiego kryzysu wspomagał finansowo kawalerzystów-rezerwistów, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji materialnej. Wspierał Kościół katolicki, m.in. finansował renowację katedry gnieźnieńskiej.

Po wybuchu II wojny światowej razem z rodziną wysiedlony z Gniezna, trafił do Warszawy, gdzie włączył się czynnie do konspiracji. W połowie sierpnia 1944 roku został wraz z żoną i dwiema córkami wysiedlony z Warszawy i osadzony w obozie przejściowym w Pruszkowie. Stąd został wywieziony na roboty przymusowe do Niemiec. Władze Polski Ludowej odmówiły mu prawa do emerytury. W 1950 przeniósł się do Poznania, gdzie mieszkał aż do śmierci.
Tablica ustawiona przez KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ CSWL"

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-11-01 00:33:33

Przy grobie gen Kazimierza Raszewskiego ustawiliśmy tabliczkę o treści:
Kazimierz Raszewski herbu Grzymała
Generał Broni Wojska Polskiego
ur. 29 lutego 1864 w Jasieniu (ob. pow. kościański), zm. 14 stycznia 1941 w Poznaniu

Służbę wojskową rozpoczął w 1885 r. wstępując do pruskiego 6 Pułku Huzarów w Prudniku, następnie od 1896 r. w 4 Pułku Huzarów w Oławie. Awansowany na rotmistrza w 1901, a na majora w 1913 i w tym samym roku został przeniesiony do 16 Szlezwicko-Holsztyńskiego Pułku Huzarów.

W czasie I wojny światowej dowódca 16 Szlezwicko-Holsztyńskiego Pułku Huzarów Cesarza Austrii Franciszka Józefa I stacjonującego w Szlezwiku. Jesienią 1917 pod Dyneburgiem mianowany dowódcą Brygady Strzelców Konnych. 27 stycznia 1918 awansował na podpułkownika. W kwietniu tego roku przeniesiony na front francuski i mianowany zastępcą dowódcy pułku piechoty, a następnie dowódcą Samodzielnej Brygady Piechoty.

W styczniu 1919 powrócił do Poznania.
W czasie Powstania Wielkopolskiego wstąpił do Armii Wielkopolskiej, 15 stycznia mianowany dowódcą 3 Pułku Ułanów Wielkopolskich. 20 marca tego roku mianowany szefem Wydziału Wojskowego Komisariatu Naczelnej Rady Ludowej w Poznaniu. 1 kwietnia dekretem NRL mianowany generałem podporucznikiem.

Od 19 września 1919 – 2 czerwca 1920 dowódca 6 Dywizji Piechoty, a potem do lipca 1920 Grupy Operacyjnej złożonej z 6 i 17 Dywizji Piechoty. Od lipca do sierpnia 1920 dowódca 2 Armii na froncie bolszewickim. W sierpniu 1920 mianowany dowódcą Grupy Operacyjnej Pomorze i linii Wisły. Od końca sierpnia 1920 był dowódcą Okręgu Generalnego Poznań, a później Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu.

W 1921 został zweryfikowany w stopniu generała dywizji ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku.

25 marca 1925 Prezydent RP zwolnił go ze stanowiska dowódcy OK Nr VII, 28 maja 1925 awansowany na generała broni, a z dniem 31 maja tego roku minister spraw wojskowych przeniósł go w stan spoczynku.
Na emeryturze zamieszkał w Poznaniu. Po wkroczeniu Niemców w 1939 do Poznania aresztowany i uwięziony przez gestapo. Uwolniony w styczniu 1941, wkrótce zmarł.

Tablica ustawiona przez KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ CSWL"

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2012-12-28 19:36:31

Wczorajszą 94.rocznicę wybuchu Powstania Wielkopolskiego część "ekipy" z koła przyjaciół Muzeum Broni Pancernej CSWL uczciła przez ustawienie tabliczki przy grobie bohatera.
Wcześniej uzyskaliśmy zgodę i uzgodniliśmy szczegóły z Ks. Krzysztofem Różańskim z parafi w Konarzewie, z władzami gminy Dopiewo i dyr. szkoły w Konarzewie.
Tabliczka została ustawiona podczas gminnych uroczystości z okazji rocznicy wybuchu Powstania.
Treść tabliczki jest [mniej więcej] taka:
"Płk. Andrzej Kopa
urodzony 16. 10. 1879 r w Trzcielinie.
Uczestnik I wojny światowej. Za waleczność i przykładne zachowanie odznaczony niemieckimi odznaczeniami [Krzyżem Żelaznym I i II klasy].
W grudniu 1918 mianowany na komendanta Straży Ludowej w powiecie zachodniopoznańskim.
W czasie Powstania Wielkopolskiego dowódca oddziałów, które w nocy z 5 na 6 stycznia 1919 roku zdobyły lotnisko
na Ławicy.
Podczas wojny polsko-bolszewickiej dowódca II Brygady Dywizji Ochotniczej z Wielkopolski.
Decyzją Marszałka Józefa Piłsudskiego powołany do Tymczasowej Kapituły Orderu Virtuti Militari.
Zajmował również stanowisko prezesa Kółka Rolniczego w Konarzewie.
W uznaniu wybitnych zdolności wojskowych wyróżniony: Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari z numerem XI, Orderem Odrodzenia Polski IV klasy, Krzyżem Niepodległości z Mieczami, dwukrotnie Krzyżem Walecznych oraz Złotym Krzyżem Zasługi.
Tablica ustawiona przez KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ CSWL"

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-04-29 21:59:58

W niedzielę byliśmy na Junikowie.
Ustawiliśmy tabliczkę o treści:
Edward Gorzkowski

ur. 6 marca 1908 r. w Łodzi, zm. 8 lutego 1982 r. w Poznaniu

Edward Gorzkowski ukończył studia medyczne i uzyskał stopień doktora medycyny w Uniwersytecie Poznańskim w 1932 r. W latach 1934-1935 pracował na Oddziale Wewnętrznym Szpitala Międzykomunalnego w Kaliszu.
W latach 1932-1933 odbył obowiązkową służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Sanitarnych w Warszawie. W 1935 został powołany do zawodowej służby wojskowej i w stopniu podporucznika przydzielony do 7 Szpitala Okręgowego w Poznaniu. Odbył staż na Oddziale Wewnętrznym. W 1939 pełnił służbę w 15. Pułku Ułanów Poznańskich w Poznaniu na stanowisku lekarza. Przed wybuchem II wojny światowej awansował na kapitana w korpusie oficerów służby zdrowia.

W czasie kampanii wrześniowej walczył w szeregach 15. Pułku Ułanów Poznańskich między innymi w bitwie nad Bzurą. Po wojnie, na wniosek dowódcy Wielkopolskiej Brygady Kawalerii, gen. bryg. Romana Abrahama został odznaczony Krzyżem Srebrnym Virtuti Militari. W latach 1939–1945 był jeńcem w obozach Brunszwik i Oflag II C Woldenberg.

W 1945, po uwolnieniu z obozu, został przyjęty do Wojska Polskiego, zweryfikowany w stopniu majora i wyznaczony na stanowisko naczelnego terapeuty 69. Szpitala Okręgowego w Lublinie, a później naczelnego internisty Lubelskiego Okręgu Wojskowego w Lublinie. Od marca do lipca 1946 był szefem Katedry Medycyny Wojskowej przy Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Następnie awansował na podpułkownika. Po zwolnieniu z wojska rozpoczął pracę w I Klinice Chorób Wewnętrznych UMCS w Lublinie. W latach 1947–1950 pracował jako adiunkt w II Klinice Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Poznańskiego. W roku 1951 Edward Gorzkowski przeniósł się do Szczecina, gdzie powstawała nowa uczelnia – Pomorska Akademia Medyczna. W roku 1954 otrzymał stanowisko docenta, a w 1967 – profesora zwyczajnego. W latach 1953–1956 zajmował funkcję prorektora PAM ds. klinicznych.
Poza pracą w Klinice tworzył oddziały chorób wewnętrznych w szpitalach powiatowych województwa i szkolił kadrę medyczną tych oddziałów, utworzył ośrodek naukowy w Połczynie-Zdroju, doprowadził do reaktywacji lecznictwa sanatoryjno-szpitalnego w Świnoujściu i Kamieniu Pomorskim.

Był członkiem Towarzystwa Internistów Polskich (założycielem Oddziału Szczecińskiego), należał też do wielu innych specjalistycznych towarzystw krajowych i zagranicznych.

Odznaczony m.in. Srebrnym Krzyżem Virtuti Militari i Krzyżem Walecznych.
Tablica ustawiona przez KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ CSWL

cdn...

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-06-06 15:21:01

W sobotę 1,06 po spotkaniu na imprezie zorganizowanej w C.S.W.Ląd. (święto 1 Batalionu Pancernego i Dzień Dziecka - fotki tu: http://muzeumbronipancernej.pl/mbp/impr ... lacja.html ), 8 osób z Koła Przyjaciół Muzeum Broni Pancernej udało się na Cytadelę.
Postanowiliśmy odnowić napisy na nagrobkach i uporządkować mogiły pancerniaków, żołnierzy i Powstańców Wielkopolskich.
Mieliśmy wyznaczonych wcześniej 12 grobów.

Na foto:
początek pracy
Grób generał dywizji Wojska Polskiego Jana Władysława Hubischty

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-06-06 15:23:38

Napis na tablicy:
"Jan Władysław Hubischta
Pułkownik dyplomowany Cesarskiej i Królewskiej Armii oraz generał dywizji Wojska Polskiego.
ur. 26 lipca 1870 w Stanisławowie, zm. 6 stycznia 1933 w Poznaniu

Ukończył Szkołę Kadetów we Lwowie i Wojskową Akademię Techniczną w Wiedniu. Od 1891 służył jako oficer zawodowy w armii austro-węgierskiej. W latach 1904-1905 był członkiem Misji Wojskowej w Rosji. Odbywał służbę w jednostkach w Krakowie i Przemyślu, utrzymując kontakty z Polakami. W czasie I wojny światowej dowodził 25 Pułkiem Artylerii Polowej i brygadą artylerii oraz pełnił obowiązki szefa sztabu artylerii XXV Korpusu, awansując w 1915 do stopnia pułkownika.

Po wstąpieniu do Wojska Polskiego, od 25 lipca 1919 do kwietnia 1920 był komendantem Kursu Intendentury w Warszawie. 15 maja 1920 został pomocnikiem szefa Departamentu I Broni Głównych i Wojsk Taborowych M.S.Wojsk., a 30 lipca – zastępcą szefa Polskiej Wojskowej Misji Zakupów w Paryżu.22 sierpnia 1921 został wyznaczony na stanowisko szefa Departamentu X Spraw Poborowych M.S.Wojsk. Zweryfikowany w stopniu generała brygady ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. Po likwidacji Departamentu X Spraw Poborowych, 31 lipca 1923 objął kierownictwo Departamentu VII Intendentury M.S.Wojsk. 10 grudnia 1923 został powołany na stanowisko dowódcy Okręgu Korpusu Nr VIII w Toruniu.31 marca 1924 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski na wniosek ministra spraw wojskowych, gen. dyw. Władysława Sikorskiego, awansował go na stopień generała dywizji ze starszeństwem z 1 lipca 1923 i 1 lokatą w korpusie generałów.

Podczas przewrotu majowego opowiedział się po stronie rządowej. Polecił internować zwolenników Józefa Piłsudskiego, w tym m.in. gen. bryg. Wiktora Thommée, dowódcę 15 Dywizji Piechoty. 17 lipca 1926 został zwolniony ze stanowiska dowódcy okręgu korpusu, a z dniem 30 kwietnia 1927 – przeniesiony w stan spoczynku.
Osiadł w Poznaniu, gdzie zmarł.

Ordery i odznaczenia:
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Krzyż Komandorski Orderu św. Sawy
Medal Harp Madalyasi (Imperium osmańskie)"

Płyta oczyszczona, napis "odmalowany"

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-06-06 15:32:14

Cmentarz Garnizonowy-Cytadela
Grób Powstańca Wielkopolskiego , kpt. W.P. Rocha Wolniewicza
Płyta uszkodzona pociskiem w lutym 45r.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-06-06 15:33:04

Napis
cdn...

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-06-06 23:21:14

Cmentarz Garnizonowy-Cytadela
Grób strz. panc. Stanisława Rybarczyka z 1 Bat. Panc.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-06-06 23:21:46

Odnowiony napis.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-06-06 23:23:17

strz.panc. Motus Wincenty 7 Bat. Panc. z Grodna, śmierć w wypadku, prawdopodobnie podczas ćwiczeń na poligonie w Biedrusku.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-06-09 13:30:16

Napis odnowiony
strz. Gendała Józef, 1 Pułk Panc. śmierć w wypadku.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-08-19 22:40:54

W dniu 15 sierpnia 2013r wielkopolskie grupy rekonstrukcji historycznej brały udział w defiladzie w Warszawie.
Filmik z defilady: http://www.youtube.com/watch?v=X-XAlk7cnBQ

Po defiladzie, szczuny z Stowarzyszenia Grupa Rekonstrukcji Historycznej "3 Bastion Grolman" , ruszyli na Powązki.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-08-19 22:43:30

Rekonstruktorzy udali się na grób płk Arnolda Szyllinga.
http://pl.wikipedia.org/wiki/Arnold_Szylling

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-08-19 22:45:48

Płyta nagrobka została wyczyszczona i ustawiono tabliczkę z info. o pułkowniku.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-08-19 22:47:59

Warta honorowa przed grobem pułkownika.
Fotki - Stowarzyszenie Grupa Rekonstrukcji Historycznej "3 Bastion Grolman"

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-08-19 22:50:41

Treść tabliczki.

Gdy zapytałem chłopaków z grupy rekonstrukcji 3 Pułku Strzelców Wielkopolskich o ich komentarz do fotek, odpowiedzieli:
"...sama Nasza tam obecność wystarczy za wszelkie słowa "
cdn...

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-09-01 20:18:12

Być może się powtarzam, ale..
Dziś (tak jak rok temu), 15 osób z Koła Przyjaciół MBP i SGRH "3 Bastion Grolman" przcowało na Cytadeli.
Płyta nagrobna przed...

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-09-01 20:21:43

... i po poprawieniu napisu.
Oczyściliśmy kilkanaście płyt na grobach, poprawiliśmy kilka napisów itp...

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-09-01 20:52:32

Przy pracy.
Posadziliśmy też kwiatki. ;)

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-09-01 21:00:35

Pomnik 57 p.p. został oczyszczony i umyty.
Poprawiono napis i Krzyż V.M. Wszystko stało się czytelne ;)

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-09-01 23:57:40

Płyta nagrobna przed czyszczeniem.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-09-02 00:00:58

I po czyszczeniu i wykonaniu napisów.
Plutonowy 1 pułku panc. Henryk Herman

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-09-02 10:45:36

Ustawiliśmy tabliczkę na grobie Stanisława Szymandery
porucznika Wojska Polskiego i Powstanica Wielkopolskiego.
Napis na kamiennej płycie będzie odnowiony.
Treść na ustawionej tablicy:
"Stanisław Szymandera
Porucznik Wojska Polskiego, Powstaniec Wielkopolski
Urodzony 15 kwietnia 1896, zmarł 2 grudnia 1923

Urodzony we wsi Kotów w powiecie śremskim.
Po ukończeniu szkoły (1896-1904) został szoferem i mechanikiem motorów samochodowych. 16 października 1912 roku powołany został do 1. kompanii 20 pruskiego pułku piechoty w Wittenbergu. 2 sierpnia 1914 roku, razem ze swą jednostka wyruszył na front. 27 lutego 1916 roku został ranny w lewą rękę. 30 maja awansowany na dowódcę plutonu karabinów maszynowych w 3 kompanii 20 pułku piechoty. 18 października 1917 roku od granatu ręcznego ranny w lewą rękę. 27 maja 1918 roku zraniony w prawy łokieć i przedramię.
5 stycznia 1919 roku przystąpił do Powstania Wielkopolskiego jako ochotnik. 18 marca mianowany dowódcą i kompanii CKM w 2 Pułku Strzelców Wielkopolskich.
Od 1 stycznia do 3 marca 1921 roku był dowódcą batalionu szkolnego 14 DP. Następnie powrócił do 56 Pułku Piechoty Wielkopolskiej, gdzie pełnił różne funkcje m.in. dowódcy kompanii CKM od 3 marca 1921 roku i oficera sztabowego III baonu od 22 grudnia 1921 roku. Do końca służył w 56 PP, zmarł na gruźlicę.
Odznaczenia:
Virtuti Militari V klasy (nadane 19 grudnia 1920),
Krzyż Walecznych (nadany 1920),
Medal Niepodległości (nadany 1921)
Tablica ustawiona przez KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ CSWL"

Niestety, nie znaleźliśmy informacji za co oficer otrzymał V.M. i K.W. ;(

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-10-17 07:47:13

Na starym cmentarzu w Kościanie przy ul. Bączkowskiego, ustawiliśmy tabliczkę i umieściliśmy biało-czerwone flagi na grobach Powstańców Wielkopolskich i żołnierzy W.P.
Napis na tablicy:
Leon Kon
Major WP
urodzony 5. września 1888, zmarł 24. listopada 1964

Oficer 2. Pułku Ułanów Grochowskich, instruktor w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu.
Wybitny szkoleniowiec i dusza ówczesnego jeździectwa polskiego, trenował polskich jeźdźców do igrzysk olimpijskich przed II wojną światową. Leon Kon był jednym z współzałożycieli i czołowym działaczem Polskiego Związku Jeździeckiego (PZJ). Pod pseudonimem "Hip" brał udział w Powstaniu Warszawskim (Okręg Warszawski Armii Krajowej - Komenda Placu Śródmieście-Południe).
W latach 1952-60 pracował w Państwowym Stadzie Ogierów w Kwidzynie, jako kierownik Zakładu Treningowego. Od 1960 roku pracował w Stadninie Koni Racot. Przygotowywał polskich jeźdźców WKKW do Olimpiady w Rzymie w 1960.

Odznaczenia:
Order Odrodzenia Polski
Krzyż Walecznych
Krzyż Zasługi Srebrny
Medaille Interalliee
Tablica ustawiona przez KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ CSWL

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-10-17 07:48:14

...cdn...

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-11-01 11:25:45

Daliśmy radę przed 1 listopada.
W środę w godzinach wieczornych, 8 osób z Koła Przyjaciół MBP [Poznań] spotkało się na cmentarzu na Górczynie w Poznaniu.
Ustawiliśmy 2 tabliczki. Odnowiliśmy napis na płycie ,ustawiliśmy kwiaty + znicze + biało-czerwone mini flagi.
Napis na tabliczce:
Edmund Hauser
Generał major cesarskiej i królewskiej Armii oraz generał dywizji Wojska Polskiego
Urodzony 23 grudnia 1868 w Bóbrce, zmarł 21 września 1949 w Poznaniu

Kształcił się we Lwowie i w Szkole Kadetów Piechoty w Łobzowie. 22 grudnia 1885 rozpoczął zawodową służbę wojskową w Cesarskiej i Królewskiej Armii. W 1896 ukończył Akademię Sztabu Generalnego w Wiedniu. W 1914, w stopniu pułkownika, pełnił służbę w oddziałach operacyjnych sztabów armii austriackiej. Na froncie rosyjskim i włoskim był dowódcą pułku piechoty i brygady piechoty. Stopień generał majora otrzymał w lutym 1918 r., a pod koniec tego roku, jako jeden z ostatnich w Austro-Węgrzech, został nobilitowany, stąd niekiedy nazwisko w postaci "de Hauser".
27 stycznia 1919 przyjęty został do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia. W pierwszej połowie 1919 był przewodniczącym Komisji Etatów Ministerstwa Spraw Wojskowych. W lipcu 1919 powołany został na stanowisko szefa Departamentu Personalnego M.S.Wojsk. 14 stycznia 1920 objął dowództwo Obozu Warownego „Toruń”. 23 września 1921 został dowódcą nowo powstałej 26 Dywizji Piechoty w Skierniewicach. W styczniu 1922 mianowany został zastępcą dowódcy Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie. 3 maja 1922 zweryfikowany w stopniu generała brygady ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 w korpusie generałów. 7 listopada 1922 przeniesiony został na równorzędne stanowisko w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu. 1 grudnia 1924 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski na wniosek Ministra Spraw Wojskowych, gen. dyw. Władysława Sikorskiego, awansował go na generała dywizji ze starszeństwem i 1. lokatą w korpusie generałów.

W czasie przewrotu majowego, pod nieobecność dowódcy okręgu gen. Kazimierza Sosnkowskiego, opowiedział się po stronie rządu i energicznie organizował dla niego pomoc, wysyłając do Warszawy wielkopolski 57 i 58 pułk piechoty. Od maja 1926 do marca 1927 był dowódcą Okręgu Korpusu Nr VII Poznań. Józef Piłsudski zaliczył go do generałów "zawalidróg". Z dniem 30 kwietnia 1927 przeniesiony w stan spoczynku.
Osiadł w Poznaniu, gdzie zmarł.
Ordery i odznaczenia:
Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari
Krzyż Walecznych
Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918/20
Medal Dziesięciolecia Odzyskania Niepodległości

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-11-01 12:23:25

Napis na tablicy:

Ur. 29.05.1894 r. w Dzierzążnie, zm. 11.05.1976 r.

W kwietniu 1915 r. powołany do służby wojskowej, brał udział w I wojnie światowej jako żołnierz niemiecki. W 1918 r. zakończył służbę w stopniu sierżanta. Na wieść o wybuchu powstania udał się do Poznania, jednak tam sytuacja była już opanowana. Pojechał więc do Wrześni, gdzie formowano kompanię karabinów maszynowych pod dowództwem por. Alojzego Nowaka.
Wrzesińska kompania wyruszyła 7.01.1919 r. do Żnina. Jej zadaniem było zdobycie Szubina. Niestety, wskutek błędów oddziały polskie pod dowództwem Wiewiórowskiego poniosły klęskę. W obliczu tej klęski następny atak na Szubin (11.01.1919) został lepiej przygotowany, a uderzenie wykonano, przy użyciu większych sił, skutecznie.
Moellenbrock następnie pełnił służbę na froncie w Rynarzewie, później w Sokołowie pod Budzyniem i pod Chodzieżą oraz na froncie łabiszyńskim pod Jeżewem. 6.02.1919 r. objął, jako sierżant, dowództwo 2. kompanii ckm-ów w 2. batalionie (budzyńskim) 4. Płk. Strzel. Wlkp. po por. Alojzym Nowaku.
Dekretem nr 43 zamieszczonym w Tygodniku Urzędowym Naczelnej Rady Ludowej w Poznaniu nr 8 z dnia 25.04.1919 r. sierż. Tadeusz Moellenbrock został mianowany podporucznikiem. 26 lipca tego roku rozkazem Dowództwa Głównego Wojsk Polskich 4 P.S.W. wszedł w skład oddziałów walczących na froncie litewsko-białoruskim. Po przybyciu na front pułk wziął udział w ofensywie na Mińsk i Bobrujsk i kampanii gen. Żeligowskiego.
Rozkazem z dnia 31.01.1920 r. Moellenbrock został przeniesiony z batalionu zapasowego 58. pp. do centralnego oddziału zapasowego ciężkich karabinów maszynowych w Poznaniu.
Po wojnie bolszewickiej uzyskał awans na stopień porucznika (25.11.1920).
W roku akademickim 1923/24 ukończył studia w zakresie nauk prawnych na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego, uzyskując w 1924 r. dyplom nauk prawnych. Następnie rozpoczął aplikację sądową w Wejherowie i zdał 23.02.1927 r. egzamin sądowy. W 1931 r. został mianowany asesorem sądowym Sądu Apelacyjnego w Poznaniu.
Brał udział w II wojnie światowej w stopniu kapitana, z przydziałem do Komendy Twierdzy Toruń, następnie Komendy Chełm Lubelski i Kowel.
Po zakończeniu kampanii wrześniowej wrócił do Inowrocławia, skąd po aresztowaniu i jednomiesięcznym pobycie w więzieniu uciekł do Generalnej Guberni, do Szczekocin w województwie kieleckim, później od 8.08.1944 r. w Krzelowie gmina Mstyczów. Wykonywał zawód adwokata aż do zakończenia wojny. Po wojnie wrócił do Inowrocławia, gdzie był adwokatem w kancelarii adwokackiej. Był członkiem Wojewódzkiej Rady Adwokackiej w Bydgoszczy w latach 1945-1950 i 1956-1967, działaczem stowarzyszenia kombatanckiego oraz członkiem ZBoWiD od 19.11.1964 r., gdzie sprawował funkcję przewodniczącego Sądu Koleżeńskiego Oddziału.
Odznaczony:Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski w dniu 10.01.1970 r. Krzyżem Walecznych nr 1982 w dniu 8.10.1921 r., , Krzyżem Powstańczym w dniu 25.01.1968 r.
Tablica ustawiona przez KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ CSWL

Grób zadbany, proszę zwrócić uwagę że do tej pory na tych nagrobkach nie było nic oprócz nazwiska i daty .
cdn...

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-11-02 07:47:58

Byliśmy na grobie Powstańca Wielkopolskiego Józefa Kubasia w Chwakowie pow.Gostyń i postawiliśmy tabliczkę pamitkową, znicze i kwiaty.
Napis na tablicy:
Kuba Józef
Ur. 15 sierpnia 1898 r. , zm. 11.09.1969 r. we Wostowie.

Urodził się w Zalesiu Małym (powiat Krotoszyn) w rodzinie Walentego i Marianny z domu Aleksandrzak.
Po ukończeniu szkoły podstawowej pracował wraz z ojcem w rolnictwie, w czerwcu 1917 r. został powołany do Armii Niemieckiej do formacji artylerii ciężkiej w Poznaniu, a w październiku 1917 r. skierowany na front niemiecko -francuski.
Po zakończeniu I wojny światowej, w styczniu 1919 r. zwolniony został z Armii Niemieckiej w stopniu szeregowego.
W dniu 8.02.1919 r. wyjechał do Poznania, gdzie wstąpił ochotniczo w szeregi Powstańców Wielkopolskich przez biuro werbunkowe, mieszczce si na dworcu kolejowym w Poznaniu, z którego został skierowany do 7 Dywizjonu Artylerii Konnej. Kilka dni później przydzielony został do 2 Baterii Artylerii Konnej. Po wyszkoleniu tej baterii pod dowództwem porucznika Alfreda Teofila Milewskiego przydzielony został do 1 Puku Ułanów Wielkopolskich.
W kilka dni później z 1. Pukiem Ułanów Wielkopolskich pod dowództwem pułkownika Władysława Andersa wyruszy na front i walczy w bitwach Powstania Wielkopolskiego pod Krzyżem, Pi i Bydgoszcz.
W maju 1919 z 1. Pukiem Ułanów Wielkopolskich (15. Pukiem Ułanów Poznańskich) rozpoczął szlak bojowy w wojnie polsko-bolszewickiej. Uczestniczy w bitwach pod Mińskiem, Moodecznem i Bobrujskiem. W roku 1921 awansowany do stopnia kaprala. Z Wojska Polskiego dnia 26.11.1921 r. bezterminowo urlopowany, a 20.09.1923 r. przeniesiony do rezerwy .
Za udział w walkach odznaczony został Krzyżem Walecznych i Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym.

Tablica ustawiona przez KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ CSWL



Post został zmieniony ostatnio przez moderatora Czlowieksniegu 08:20 02-11-2013

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-11-19 13:35:56

Koledzy ustawili na Cytadeli, przy pomniku 3PSW/57 PP tabliczkę z krótką historią pułku.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2013-11-30 21:37:52

Piękna idea ! Odwiedzając grób mojego śp. Ojca na Bluczczowej w Poznaniu przechodzę obok grobu śp. Józefa Lossow i zainteresowałam się ustawioną tam tabliczką. Brat mojej Babci walczył w Armii gen. Hallera i zmarł 27 grudnia 1919r. w wieku 22 lat w szpitalu polowym w Dubnie(na Wołyniu). Ciało sprowadzono do Polski i pochowano na cmentarzu w Ostrowie Wlkp. Był kapralem 13 pułku artylerii ciężkiej. Mało wiem o Nim - dysponuję nekrologiem i jednym zdjęciem. Pomyślałam, że taka tabliczka mogłaby stanąć na Jego grobie. Z kim mogę się bezpośrednio kontaktować w tej sprawie ? Deklaruję się pokryć koszty tabliczki i będąc w Ostrowie tam ją ustawić (to jest zabytkowy cmentarz wcześniej trzeba chyba uzyskać zgodę?)Serdecznie pozdrawiam

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-02-17 07:47:49

W 95. rocznicę podpisania rozejmu w Trewirze [czyli rocznicę zakończenia zwycięskiego Powstania], zorganizowaliśmy szybką akcję na cm. na Junikowie.
Udział brało 6 osób z koła przyjaciół Muzeum Broni Pancernej CSWL +1 z TOWARZYSTWA BYŁYCH ŻOŁNIERZY I PRZYJACÓŁ 15p. Uł. Pozn. i http://www.dawnygarnizonpoznan.fora.pl .

Ustawiliśmy 3 tabliczki przy grobach.
Tabliczka nr 1:
Karol Józef Fischbach (ur. 21 lipca 1902 w Poznaniu, zm. 1 sierpnia 1995 w Poznaniu) – polski adwokat związany z Wielkopolską, starosta kościański w latach 1945–1948.

W 1918 r. jako szesnastoletni chłopak walczył w powstaniu wielkopolskim. W czerwcu 1919 r. złożył egzamin maturalny, a w 1920 r. rozpoczął równoległe studia na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego. Podwójne magisterium uzyskał w latach 1923 (ekonomia) i 1924 (prawo). Aplikację sądową odbywał w Pobiedziskach i Jutrosinie. Po złożeniu egzaminów końcowych objął funkcję sędziego w sądzie grodzkim w Lesznie. W 1928 r. osiedlił się w Kościanie, gdzie w latach 1928–1939 prowadził kancelarię adwokacką. Był również radcą prawnym znaczących spółek wielkopolskich (Cukrowni i Monopolu Tytoniowego). W lipcu 1932 r. w Toruniu wziął ślub z kuzynką - Marią Koplińską. Mieli dwie córki: Aleksandrę i Irenę.

W momencie wybuchu II wojny światowej został zmobilizowany do 55. Poznańskiego Pułku Piechoty w Lesznie. Do Kościana powrócił w październiku 1939 r. po czym ukrywał się we Wrocławiu. Po trzech tygodniach powrócił do rodziny i natychmiast został aresztowany przez Gestapo. Z więzienia wyciągnął go Niemiec z Królewca - dr Paul Simon. Do końca okupacji pracował jako księgowy w niemieckim biurze ds. majątkowych. Po II wojnie światowej związał się ze Stronnictwem Demokratycznym, obejmując 2 lutego 1945 r. funkcję starosty kościańskiego. Oprócz pracy w samorządzie działał społecznie m.in. jako prezes Honorowego Komitetu Ekshumacyjnego Ofiar Wojny w Kościanie. Po trzech latach urzędowania postanowił powrócić do zawodu i 31 lipca 1948 r. złożył rezygnację ze stanowiska starosty. W pierwszej połowie lat 50-tych był systematycznie inwigilowany przez służby UB, jako tzw. "element obcy klasowo". Na krótko został zawieszony w czynnościach adwokata.

W latach 1948–1976 ponownie prowadził własną kancelarię adwokacką, do chwili przejścia na emeryturę (1976 r.). W 1977 r. wyprowadził się do Poznania. Zmarł 1 sierpnia 1995 r. w Poznaniu.
Tablica ustawiona przez KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ CSWL

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-02-18 11:53:49

Cd z niedzieli.
Tabliczka - treść:
Jan Brodzki (ur. 2 lutego 1902, zm. 2 stycznia 1980 w Poznaniu) – rotmistrz kawalerii, oficer Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Walecznych.

Syn Andrzeja Leopolda Brodzkiego.
W 1925 r. uzyskał promocję w Oficerskiej Szkole Kawalerii w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Oficer służby stałej 15. Pułku Ułanów Poznańskich.
Wielokrotny mistrz jeździecki:
1926 - tytuł Mistrza Armii 3 DK na koniu ,,Jegomość’’.
1928 - zdobył I miejsce zespołowe w zawodach o Mistrzostwo Korpusu na koniu ,,Łatanym’’.
1929 - zdobył tytuł Mistrza Armii na koniu ,,Nelsonie’’.
1930 - zdobył w Warszawie tytuł Mistrza Armii na koniu ,,Mój’’.
1933 - zdobył III indywidualną nagrodę na koniu ,,Wiking’’.
1937 - zdobył tytuł I – go Wicemistrza Armii A.P. w Białymstoku, na koniu ,,Wiking’’.

Podczas kampanii wrześniowej 1939 r. dowodził szwadronem ciężkich karabinów maszynowych w 15. Pułku Ułanów Poznańskich. 8 września podczas ciężkich walk pod Górkami Pęcławskimi został ciężko ranny i przewieziony do szpitala. Na wieść o śmierci dowódcy Pułku ppłk. Tadeusza Mikke, 12 września Brodzki z niezaleczonymi ranami i dodatkowo ciężką anginą, wbrew opinii lekarzy opuścił na własne życzenie szpital i dołączył do Pułku. 14 września został oficerem sztabowym nowo utworzonej Grupy Kawalerii generała Abrahama (połączone Wielkopolska, Pomorska i Podolska BK). 24 września został odznaczony Krzyżem Walecznych. Po przebiciu do Warszawy, walczył w jej obronie aż do kapitulacji 27 września. Później przebywał w niewoli. Po wojnie z uwagi na stan zdrowia został zdemobilizowany i jako inwalida wojenny mieszkał w Poznaniu. Tu też poślubił córkę swojego poległego dowódcy i po wielu latach tu został pochowany.
Tablica ustawiona przez KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ CSWL i Twierdza i Dawny Garnizon Poznań

foto. widok grobu przed ustawieniem tablicy.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-02-18 12:03:31

Tabliczka ustawiona.
cdn...

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-03-08 10:37:33

Kolejna tabliczka ustawiona.
Test:
Witold Jeszke (ur. 5 marca 1891 w Ruchocinku, zm. 4 listopada 1970 w Poznaniu) – polski działacz niepodległościowy i społeczny, doktor prawa, polityk, poseł na Sejm i senator w II RP, oficer Wojska Polskiego.

Ukończył gimnazjum w Gnieźnie (zdał maturę w 1911 roku), następnie studiował filozofię i prawo na uniwersytetach w Królewcu, Lipsku i Wrocławiu (gdzie w 1917 roku obronił doktorat z prawa). Egzamin arendarski zdał w 1914 roku, a asesorski – w 1919 roku.

W 1906 roku został wydalony z gimnazjum za udział w strajku szkolnym. Był członkiem Towarzystwa im. Tomasza Zana (w latach 1908–1911 był prezesem oddziału w Gnieźnie) oraz ZMP „Zet”. Był także współredaktorem pisma „Brzask”. Podczas studiów działał w tajnej organizacji „Grupy Narodowe”. Uczestniczył w powstaniu wielkopolskim, w 1919 roku był więziony przez władze niemieckie w Głogowie i Żaganiu.
W latach 1919–1921 pracował jako referendariusz w Ministerstwie byłej Dzielnicy Pruskiej, w latach 1921–1922 był syndykiem Związku Spółek Zarobkowych i Gospodarczych. W 1921 otworzył praktykę adwokacką (od 1926 roku także notarialną) i prowadził aż do wybuchu II wojny światowej jedną z największych kancelarii adwokacko-notarialnych w Poznaniu. Był członkiem i dziekanem Rady Adwokackiej, prezesem Rady Notarialnej (w latach 1934–1936 i 1938–1939) oraz prezesem Zarządu Głównego Koła Adwokatów RP.

W latach 1918–1919 współorganizował Związek Młodej Polski w Wielkopolsce (w roku 1923 był jego prezesem), w 1926 roku zainicjował utworzenie Związku Naprawy Rzeczypospolitej, który w 1928 roku połączył się z Partią Pracy tworząc Związek Polskiej Młodzieży Demokratycznej. W latach 1930–1935 był prezesem Rady Wojewódzkiej BBWR w Poznaniu, od 1931 – przewodniczącym Grupy Regionalnej posłów i senatorów BBWR w województwie poznańskim. Ponadto pełnił funkcję prezesa Towarzystwa Polsko-Duńskiego oraz działał w zarządzie Towarzystwa Opieki nad Polakami za Granicą i Zjednoczeniu Pracy Wsi i Miast.
W 1930 roku został posłem na Sejm III kadencji (1930–1935) – mandat uzyskał z listy nr 1 (BBWR) z okręgu wyborczym w Gnieźnie, a w 1935 roku został senatorem IV kadencji (1935–1938) z województwa poznańskiego. W III kadencji pracował w komisjach: budżetowej, konstytucyjnej (referent), prawniczej (referent), spraw zagranicznych (sekretarz i referent). W IV kadencji – w komisjach: administracji (1937–1938), opieki społecznej (1935–1936, zastępca przewodniczącego), prawniczej i spraw zagranicznych (1937–1938).

Po wybuchu II wojny światowej od września 1939 roku przebywał w Rumunii, od 1940 roku – na Cyprze i od 1941 roku – w Ośrodku Zapasowym Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich w Palestynie i Egipcie. W latach 1944–1945 uczestniczył w kampanii włoskiej w szeregach 2. Korpusu Polskiego (w stopniu porucznika).
Od 1947 roku mieszkał w Londynie, gdzie był zarządcą polskiego hotelu „Princes Conot Hotel” i wiceprezesem Komisji Badania Spraw Polsko-Niemieckich (do 1959 roku). W 1961 roku powrócił do kraju i zamieszkał u córki w Warszawie.
Odznaczenia:
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski,
Krzyż Niepodległości (1931)

Tablica ustawiona przez KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ CSWL

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-04-05 21:24:50

Wczoraj na cmentarzu w Kościanie odkopaliśmy i ustawiliśmy płytę nagrobną na grobie rotmistrza W.P. o nazwisku Stanisław Sarnek.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-04-05 21:29:02

Płyta była częściowo zakopana, bardzo ciężka i popękana.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-04-05 21:31:13

Płyta ustawiona i oczyszczona, literki poprawione.
cdn...

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-04-05 22:56:34

Wspaniała inicjatywa, podziwiam tego typu działania - oby tak dalej!

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-06-30 12:24:37

W dniu 29,06 [niedziela] o godz. 12:30 na cmentarzu w Czempiniu ustawiliśmy, przy grobie Powstańca Wielkopolskiego, pamiątkową tabliczkę.
Antoni Kiełbasiewicz
ur. w Wągrowcu 13.1.1899r., zm. 29.6.1959r. w Czempiniu.
Plutonowy Wojska Polskiego, Strażak Ochotniczej Straży Pożarnej w Czempiniu

W 1918r. w armii pruskiej. Brał udział w Powstaniu Wielkopolskim a następnie w wojnie polsko-bolszewickiej. W Wojsku Polskim dosłużył się stopnia plutonowego.
W okresie międzywojennym był kierownikiem młyna w Czempiniu. Po wybuchu wojny Niemcy prześladowali go z powodu uczestnictwa w Powstaniu Wielkopolskim.
Po wojnie działał w Ochotniczej Straży Pożarnej w Czempiniu.
Odznaczony:
Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921
Wielkopolski Krzyż Powstańczy
Odznaka Pamiątkowa Wojsk Wielkopolskich
Krzyż pamiątkowy „Powstańca Broni” TPW

Tabliczka ustawiona przez Koło Przyjaciół Muzeum Broni Pancernej Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych i Stowarzyszenie Przyjaciół i Sympatyków Ziemi Czempińskiej


Na foto Antoni Kiełbasiewicz w 1918 w pruskim mundurze.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-06-30 12:35:32

W tej małej uroczystośći udział brali:
-ksiądz proboszcz parafi czempińskiej
-pani burmistrz m. Czempinia
-rodzina Antoniego Kiełbasiewicza
-prezes O.S.P. + dwóch zastępców
-lokalne media
-mieszkańcy Czempinia
-kilka osób z Stowarzyszenia Przyjaciół i Sympatyków Ziemi Czempinskiej
-osóby z Koła Przyjaciół Muzeum Broni Pancernej
cdn...

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-08-18 18:42:09

Cmentarz w Parzęczewie [pow. Grodzisk Wlkp].
Grób Powstańca Wielkopolskiego.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-08-18 18:45:11

Na tym cmentarzu jest pochowanych co najmniej 6 Powstańców Wielkopolskich.
Napis poprawiony.
cdn...

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-08-23 21:08:12

Poznań, Cmentarz Garnizonowy.
Kapral Marceli Mikołaj Kochan, 7 pułk saperów Wlkp.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-08-23 21:11:43

Po "markerowaniu".

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-08-23 21:21:26

Poznań, Cm. Garnizonowy.
Wesołowski Każimierz, sierżant 55 P.P.Wielkopolskiej , +29.1.1935, śmierć samobójcza

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-08-23 21:22:42

ur. 24.3.1902r , napis czytelny.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-08-23 21:31:04

Po "markerowaniu"
Józef Sroka, kapral, komenda garnizonowa Gniezno, ur.12.3.1887r zm.12.8.1931r- śmierć w wyniku choroby.

stopień "KAPITAN" sprawdziłem w mądrych księgach



Post został zmieniony ostatnio przez moderatora Czlowieksniegu 20:24 24-08-2014

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-08-30 20:33:10

Dziś na cmentarzu na Junikowie ustawiliśmy tabliczkę o treści:

Jan Nepomucen Sławiński podpułkownik Wojska Polskiego.
Urodzony 13 maja 1895 r. w Ujeździe od Kcynią, zmarł 28 września 1981 r. w Poznaniu

Syn Michała i Wiktorii z domu Szweda. Ukończył szkołę powszechną w Kcyni, a następnie 6 klas gimnazjum męskiego w Nakle. W 1913 r. współtworzył Drużynę Skautową im. Tadeusza Kościuszki.
W maju 1915 trafił do batalionu zapasowego 49. PP w Deutsch Krone (Wałcz). Walczył na froncie zachodnim, był dwukrotnie ranny. Odznaczony Krzyżem Żelaznym II kl.
Po kursie w Biedrusku awansowany do stopnia podporucznika.
16.12.1918 r. powrócił do domu. Zaangażował się w działalność niepodległościową w Kcyni i nawiązał łączność z polskimi władzami niepodległościowymi w Bydgoszczy i Poznaniu.
W noc sylwestrową 1918 r. licząca około 100 ludzi jednostka z Gołańczy, wsparta przez powstańców ppor. Leona Maternowskiego z Czeszewa oraz grupę około 40 powstańców kcyńskich dowodzonych przez ppor. Jana Sławińskiego, jeszcze przed północą zaatakowała dworzec kolejowy i po krótkiej walce rozbiła niemiecki oddział. Rankiem 1.01.1919 r. Sławińskiego obwołano komendantem powstania w Kcyni. W następnych dniach Sławiński wspierał działania zbrojne w okolicach Szubina. Koordynował także działania powstańcze na północ od linii Noteci. W maju 1919 r. baon kcyński, jako 2 batalion, włączony został w skład 9 Pułku Strzelców Wielkopolskich.
Od września 1919 r. walczył na froncie ukraińskim i białoruskim wojny polsko-bolszewickiej. W kwietniu 1920 r. awansowany na porucznika. Po zakończeniu działań wojennych w Wojsku Polskim pozostawał do końca 1923 r., nadal dowodząc 2. baonem 62. PP. w Bydgoszczy. W 1922 r. awansowany do stopnia kapitana.
Po przejściu do rezerwy poświęcił się życiu rodzinnemu i pracy na własnym majątku ziemskim i młynie w Białośliwiu. Udzielał się społecznie i przez jakiś czas pełnił funkcję miejscowego wójta.
Za działalność społeczną i kombatancką w latach 30. awansowany do stopnia majora rez.
W sierpniu 1939 r. zmobilizowany, objął dowodzenie nad 82. baonem wartowniczym w Bydgoszczy i jednocześnie dowodzenie Komendą Miasta, odpowiedzialną za obronę i porządek w mieście.
Wraz z 82. baonem przeszedł szlak bojowy od Bydgoszczy aż nad Bzurę. Został ranny pod Sochaczewem i dostał się do niemieckiej niewoli. W czasie wojny przebywał w oflagach w Itzehoe, Sandbostel, Lubecka i Woldenberg.
6.02.1945 r. powrócił do domu w Białośliwiu. Pracował fizycznie we własnym młynie, a po jego upaństwowieniu przez jakiś czas pozostawał bez środków do życia lub utrzymywał się z zapomóg. Po kilku latach państwo przyznało mu niewielką emeryturę. 22.12.1973 r. Sławińskiego awansowano do stopnia podpułkownika rez. Ostatnie lata mieszkał w Poznaniu.
Za zasługi dla Powstania Wielkopolskiego i na froncie wschodnim odznaczony:
Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski
Krzyżem Niepodległości
Krzyżem Walecznych
Srebrnym Krzyżem Zasługi
Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym
Odznaką Powstańca Wielkopolskiego

Tablica ustawiona przez KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ CSWL

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-09-12 21:13:47

Kolejna wizyta na starym Cmentarzu Garnizonowym w Biedrusku. Głównym celem niedzielnej wizyty było postawienie płyt na grobach leżących tam pancerniaków: starszego strzelca panc. Kazimierza Surowca i kaprala Leona Bartoszewskiego ( obaj z Centrum Wyszkolenia Broni Pancernej ). Tablice ufundował organizator poprzedniej akcji - Jarek Dzikowski. Wizyta była także okazją do drobnych porządków, choć po ostatniej akcji stan cmentarza jest bardziej niż zadowalający.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-09-12 21:16:01

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.837003389652626.1073741973.149612871725018&type=1

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-10-04 14:48:37

W sobotę w godzinach popołudniowych, ekipa z koła przyjaciół Muzeum Broni Pancernej CSWL, ustawiła trzy tabliczki na grobach Powstańców Wielkopolskich na cmentarzu na Miłostowie w Poznaniu.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-10-04 14:51:40

Napis na tablicy:
Józef Gościński
Ur. 28.11.1894 w m. Gułtowy, zm. w 1977 w Poznaniu.

Powołany na I wojnę światową w składzie 6 Pułk Grenadierów im. Hrabiego Kleista von Nollendorfa, w stopniu gefreitera i wysłany na front zachodni. Brał udział w bitwie pod Verdun. Za wzorową służbę odznaczony został Krzyżem Żelaznym. Został ranny w walce i przeniesiony do jednostki wartowniczej.

Uczestniczył w Powstaniu Wielkopolskim i Śląskim. Był żołnierzem żandarmerii polowej wojsk Wielkopolskich. Został zawodowym podoficerem żandarmerii wojskowej w stopniu sierżanta. Brał udział w wojnie polsko - bolszewickiej i bronił Warszawy w sierpniu 1920. Po kilku latach odszedł z wojska i zaczął pracę kierowcy oraz taksówkarza.
Pod koniec życia honorowo awansowany na stopień podporucznika Wojska Polskiego.

Odznaczony:
- Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski
- Śląskim Krzyżem Powstańczym
- Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym
Tablica ustawiona przez KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ CSWL

Treść napisu i zgoda na ustawienie, uzgodniona z rodziną Powstańca .

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-10-04 22:42:28

Kolejna tabliczka ustawiona na cmentarzu na Miłostowie.
Jak widać na płycie tylko imię, nazwisko i daty.
Jan Stanisław Kaczmarek, pułkownik WP.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-10-04 22:45:46

Foto ppłk. Jana Kaczmarka z czasów II R.P.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-10-04 22:48:54

Napis na tablicy "zredagowany" z tego textu:
Jan Stanisław Kaczmarek (ur. 21 grudnia 1894 w Stęgoszy, zm. 25 kwietnia 1981 w Poznaniu) – pułkownik łączności Wojska Polskiego.
Biografia

Jan Stanisław Kaczmarek urodził się 21 grudnia 1894 w Stęgoszy, w powiecie jarocińskim, na terytorium ówczesnej prowincji poznańskiej, w rodzinie Michała i Heleny z domu Sołtysiak. W latach 1905-1914 uczęszczał do Gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu. W roku szkolnym 1910/1911 został członkiem tajnego stowarzyszenia „Towarzystwo Tomasza Zana”.

6 sierpnia 1914, po rozpoczęciu I wojny światowej, został wcielony do Armii Cesarstwa Niemieckiego i przydzielony do Fortecznego Oddziału Telefonicznego (niem. Festungs Fernsprach Abteilung) stacjonującego w Poznaniu, w Forcie Winiary. Dwa dni później, w mundurze pruskiego szeregowca, złożył maturę. W grudniu 1914 zakończył szkolenie podstawowe i został przeniesiony do Fortecznego Oddziału Telefonicznego w Metz (Lotaryngia). W twierdzy Metz służył do wiosny 1915 awansując na kaprala. Do jego obowiązków należała obsługa głównej centrali telefonicznej fortecznej. Następnie został przeniesiony do Oddziału Telegraficznego Zapasowego w Koblencji, z którego jako aspirant oficerski miał być skierowany do kurs oficerski dla piechoty w Döberitz (Dobrzyca Mała). Ostatecznie nie został skierowany na kurs, gdyż został uznany za „politycznie niepewnego” (młodsze rodzeństwo uczestniczyło w strajku szkolnym). Z Brandenburgii wyjechał na powrót do Lotaryngi z przydziałem do Oddziału Zapasowego Telegraficznego w Verdun. Tam objął dowództwo drużyny telegraficznej, z którą został przeniesiony na front wschodni, do Baranowicz. Po rocznej służbie razem ze swoją drużyną został przeniesiony do zachodniej Flandrii. W 1917 ukończył kurs oficerów łączności w Königs Wusterhausen. Po ukończeniu kursu został przydzielony do kompanii telegraficznej jednej z dywizji rezerwowych, zajmującej pozycje w rejonie Metz. Na początku 1918 awansował na podporucznika i objął dowództwo plutonu. W sierpniu 1918 objął w zastępstwie obowiązki dowódcy kompanii. W listopadzie 1918 na czele kompanii pomaszerował z linii frontu do Lotaryngii, a następnie do Gießen w Hesji. Tam przeprowadził demobilizację kompanii po czym został urlopowany do czasu oficjalnego zwolnienia ze służby wojskowej. W grudniu 1918 powrócił do Jarocina i wziął udział w powstaniu wielkopolskim. W czasie służby w armii niemieckiej został odznaczony Krzyżem Żelaznym I i II klasy.

8 stycznia 1919 objął dowództwo fortecznego oddziału telegraficznego, późniejszego I batalionu telegraficznego wielkopolskiego. 22 stycznia 1919 przekazał dowództwo oddziału kpt. Andrzejowi Miączyńskiemu, a sam objął dowództwo 3 kompanii telegraficznej w nowopowstałym batalionie. Trzecia kompania baonu telegraficznego była złożona w 80% z ochotników, uczniów gimnazjów. 27 lutego 1919 oficerowie i żołnierze trzeciej kompanii złożyli na ręce głównodowodzącego Siłami Zbrojnymi w byłym zaborze pruskim, generała porucznika Józefa Dowbor-Muśnickiego 402 marki i 18 feningów „na głodnych Lwowian”[1]. 30 marca 1919 awansował na porucznika. W maju 1919, razem z trzecią kompanią, został skierowany do dyspozycji dowódcy Grupy II Zachodniej, pułkownika Michała Milewskiego. Stacjonował w Posadowie, w siedzibie dowództwa grupy, skąd utrzymywał łączność telefoniczną z Poznaniem, Pniewami i Lwówkiem. Następnie był szefem łączności 3 Dywizji Strzelców Wielkopolskich, szefem łączności VII Brygady Jazdy i dowódcą 7 kompanii telegraficznej jazdy, oficerem telegrafii w Dowództwie 7 Armii i w końcu szefa łączności 4 Armii[2]. 14 października 1920 został zatwierdzony w stopniu kapitana. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Inspektoracie Armii Nr IV w Krakowie, pozostając na ewidencji 2 baonu zapasowego telegraficznego. W listopadzie 1921 został przeniesiony do Obozu Wyszkolenia Wojsk Łączności na stanowisko dowódcy kompanii szkolnej, a następnie instruktora Oddziału Szkolnego.

W marcu 1923 został przeniesiony do Szefostwa Łączności Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie[3], a 23 maja 1923 do 3 pułku łączności w Grudziądzu z „odkomenderowaniem” do Szefostwa Łączności DOK I na okres czterech miesięcy z dniem 1 kwietnia 1920[4]. Po „ukończeniu odkomenderowania” został przydzielony do Szefostwa Łączności Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu na stanowisko I oficera[5][6][7]. W kwietniu 1926 został przeniesiony do 7 samodzielnego batalionu łączności w Poznaniu na stanowisko pełniącego obowiązki kwatermistrza[8]. Następnie pełnił służbę w Departamencie Inżynierii Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie[9]. W kwietniu 1929 został wyznaczony na stanowisko I oficera sztabu w Dowództwie 1 Grupy Łączności w Warszawie[10]. We wrześniu 1930 został przeniesiony do 2 pułku łączności w Jarosławiu na stanowisko dowódcy IV batalionu telegraficznego[11]. Jeszcze tego samego roku, po rozformowaniu 2 pułku łączności został dowódcą 4 batalionu telegraficznego w Przemyślu[12]. W 1931 objął obowiązki komendanta Kadry 2 batalionu telegraficznego w Przemyślu[13][14]. 12 marca 1933 awansował na podpułkownika. W tym samym roku został dowódcą 6 batalionu telegraficznego w Jarosławiu[15]. Od 1 grudnia 1934 do 17 maja 1939 był komendantem Centrum Wyszkolenia Łączności w Zegrzu[16]. Od września do grudnia 1938, w czasie rewindykacji Zaolzia, pełnił służbę w Sztabie Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Śląsk” na stanowisku dowódcy łączności. Na pułkownika został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1939. W maju 1939 został wyznaczony na stanowisko dowódcy 2 Grupy Łączności w Warszawie, a w sierpniu 1939 na stanowisko dowódcy łączności Armii „Pomorze”.

Jako dowódca łączności Armii „Pomorze” walczył w kampanii wrześniowej. 22 września 1939 w czasie bitwy pod Łomiankami został ranny i dostał się do niemieckiej niewoli.

W niewoli przebywał od zimy 1940 do wiosny 1945, kolejno w obozach oficerskich (niem. Oflagach): XII A Hadamar (6 luty 1940 - maj 1942), II E Neubrandenburg (czerwiec 1942 - styczeń 1944) i II D Gross-Born (luty 1944 - styczeń 1945). Od 18 stycznia do 28 marca 1945 wraz z innymi jeńcami oflagu II D maszerował do Stalagu X B w Sandbostel. Tam 29 kwietnia 1945 został oswobodzony przez oddziały kanadyjskiej 1 Armii[17]. W Sandbostel, funkcjonującym jako Polski Ośrodek Wojskowy, pozostawał do czerwca 1945. Kolejny miesiąc spędził w ośrodku wojskowym w Verden, w Dolnej Saksonii. Od września do grudnia 1945 przebywał w ośrodku wojskowym w Delmenhorst, a od stycznia 1946 w Lubece. 9 kwietnia 1946 powrócił do kraju.

18 października 1967 ppłk mgr Czesław Kołodziejczak, w zastępstwie Wojskowego Komendanta Rejonowego Poznań-Wilda wydał mu legitymację oficera rezerwy serii AF 0119891.

Żonaty z Ireną Walczyńską (1904-1948), z którą miał dwie córki: Teresę Sacha (1927-1980) i Annę Mencel (ur. 1931), profesor nauk ekonomicznych. Zmarł 25 kwietnia 1981 w Poznaniu. Pochowany 30 kwietnia 1981 na cmentarzu na Miłostowie.

Pułkownik Jan Stanisław Kaczmarek za zasługi w powstaniu wielkopolskim i III powstaniu śląskim oraz w służbie w Wojsku Polskim został odznaczony następującymi orderami i odznaczeniami:
Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari - 15 marca 1921[19]
Krzyż Niepodległości - 9 listopada 1932[20]
Krzyż Walecznych - 23 lipca 1973 przez Radę Państwa
Złoty Krzyż Zasługi - 21 marca 1929 „za zasługi położone w powstaniu wielkopolskim”[21]
Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi I klasy - 6 marca 1931
Krzyż Armii Krajowej - 1979 „za pracę konspiracyjną w obozach jenieckich”
Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921 „Polska Swemu Obrońcy” - 1928
Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości - 1928

Natomiast za zasługi w służbie Armii Cesarstwa Niemieckiego w latach 1914-1918 został odznaczony:
Krzyż Żelazny I klasy (niem. „Eisernes Kreuz I Klasse”).
Krzyż Żelazny II klasy (niem. „Eisernes Kreuz II Klasse”)
cdn...

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-10-08 21:13:03

I trzecia tablica ustawiona na Miłostowie.

Kąkolewski Jan Zdzisław
Urodzony 23 XII 1893 w Pobiedziskach, zmarł 22 IX 1977 w Poznaniu.
Powstaniec wielkopolski, oficer piechoty WP, w konspiracji w ZWZ/NOW/AK/PAL

Syn Bronisława i Stanisławy. Ukończył gimnazjum w Poznaniu, następnie studiował w Królewskiej Wyższej Szkole Budowy Maszyn w Poznaniu oraz w Essen. Z obu tych uczelni wydalony za działalność niepodległościową. Od 1908 działał w Tajnej Organizacji Młodzieżowej w zaborze pruskim. Był m.in. komendantem organizacji niepodległościowej „Żuaw”. Od 1911 w Towarzystwie Kształcenia Młodzieży „Iskra”. Ukończył pierwszy kurs harcerski 08 IX 1912, był także organizatorem I Drużyny Harcerskiej im. W. Jagiełły w Poznaniu. W 1913 więziony przez władze pruskie. Po wybuchu I wojny światowej zbiegł na teren zaboru austriackiego z zamiarem wstąpienia do Legionów Polskich. Aresztowany w I 1915 i wydany władzom pruskim. Wcielony w V 1915 do pruskiego 19 pułku piechoty. Uczestniczył w walkach na froncie zachodnim. Podczas urlopu w 1918 złożył przysięgę w POW ZO Poznań.
Uczestniczył w Powstaniu Wielkopolskim od momentu wybuchu. Po oswobodzeniu Poznania brał udział w walkach na froncie północnym jako komendant pododcinka. W Biedrusku ukończył kurs podchorążych i został awansowany do stopnia podporucznika. W IV 1919 jako adiutant poznańskiego baonu śmierci wyruszył na front wojny polsko–bolszewickiej pod Wilno. Od 16 IV 1919 dowódca 2. kompanii. Od 18 X 1919 służy w 6 PP Leg. na stanowisku dowódcy 2. kompanii. Awansowany 25 VI 1920 do stopnia porucznika służby stałej Od VI 1921 do I 1922 przebywa na kursie aplikacyjnym dla oficerów piechoty w Grudziądzu. W tym samym roku zweryfikowany przez MSW w stopniu kapitan służby stałej piechoty ze starszeństwem 1 VI 1919. Po powrocie do 6 PP Leg. mianowany dowódcą Szkoły Podoficerskiej 6 PP Leg. w Wilnie. Awansowany do stopnia majora służby stałej ze starszeństwem od 1 I 1928. Z dniem 1 II 1933 przeniesiony w stan spoczynku.
Działał w wielu organizacjach kombatanckich m. in. w Towarzystwie Powstańców Wielkopolskich.
W kampanii wrześniowej uczestniczył w obronie Warszawy gdzie 18 IX 1939 został ranny. Po zwolnieniu ze szpitala podejmuje działalność konspiracyjną w ZWZ. W okresie okupacji był między innymi: Komendantem Obwodu ZWZ Siedlce, w okresie VIII 1941 - IV 1943 Komendantem Okręgu „Cyryl” Narodowej Organizacji Wojskowej, Komendantem Inspektoratu Rejonowego AK Piotrków Trybunalski, od 1944 działał w Polskiej Armii Ludowej. Brał udział, w stopniu pułkownika, w Powstaniu Warszawskim. Ostatni stopień wojskowy generał bryg. – 1944 (w PAL).
Jan Kąkolewski jest patronem Szkoły Podstawowej w Pomarzanowicach.
Odznaczony:
Krzyżem Złotym Orderu Wojennego Virtuti Militari
Virtuti Militari kl.5
Krzyżem Niepodległości z Mieczami
Krzyżem Walecznych – 4 razy
Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym
Złotym Krzyżem Zasługi

Tablica ustawiona przez KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ CSWL
cdn...

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-10-29 10:02:33

Temat zacny i na czasie, daję link do strony gdzie można odszukać info o konkretnym żołnierzu Legionów (mapa, wyszukiwarka,miejsca pochówku, lokalizacja bitew,zdjęcia, itp.)a co ciekawsze jest także możliwość dodania własnych materiałów.

http://mjp.najlepszemedia.pl/wykaz-legionistow

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-10-30 09:47:15

Solidna tablica na grobie ufundowana przez wójta Miedzichowa

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-12-28 18:26:24

W niedzielę 28 grudnia 2014 roku na cmentarzu w m. Wyskoć [gm. Kościan] o godz. 12:30 odbyło się uroczyste ustawienie tabliczki pamiątkowej na grobie Powstańca Wielkopolskiego, kpt. Zygmunta Galińskiego.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2014-12-28 18:32:22

[treść tabliczki]:
Zygmunt Galiński,
5.04.1885 - 29.05.1933
Powstaniec Wielkopolski, oficer Wojska Polskiego.

Urodził się w Będzieszynie, z rodziców Franciszka Galińskiego i Ludwiki z Brodzkich, właścicieli majątku ziemskiego w Będzieszynie.
Ukończył gimnazjum w Ostrowie Wielkopolskim oraz Wydział Rolny na Uniwersytecie w Lipsku.
Podczas nauki należał do tajnych, polskich organizacji patriotycznych.
Służył w wojsku niemieckim na froncie zachodnim i był w tych walkach wielokrotnie ranny.
Po wybuchu Powstania Wielkopolskiego, w grudniu 1918 roku, utworzył oddziały powstańcze w Szamotułach.
Był komendantem powiatowym sił powstańczych. Wraz ze swoimi żołnierzami rozbroił załogę niemiecką we Wronkach oraz zajął obóz ćwiczebny w Biedrusku. Brał udział w walkach na obszarach: Wieleń, Czarnków i Chodzież.
Za udział w powstaniu został odznaczony Medalem Niepodległości i pośmiertnie Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym.
W 1919 roku został awansowany na dowódcę II Okręgu Wojskowego, a od 1920 r. został komendantem obozu jenieckiego w Kaliszu.
W Wojsku Polskim służył do 15 listopada 1921 roku.

Od roku 1922 z ramienia Skarbu Państwa został administratorem klucza baszkowskiego w powiecie krotoszyńskim.
W lipcu 1923 przejął dzierżawę majątku państwowego Wyskoć, znajdującego się pod patronatem Fundacji Sułkowskich w Rydzynie.
Społecznik i działacz lokalny, kierował Kółkiem Rolniczym, był członkiem Związku Ziemian, oraz prezesem Powiatowego Związku Oficerów Rezerwy.
Za pracę społeczną został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi.
Zmarł nagle w Poznaniu.

Tablica ustawiona przez KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ CSWL

Tą małą uroczystośc uświetnili swoją obecnością:

-burmistrz m. Kościana i wójt gminy Kościan
-ksiądz proboszcz parafii w Wyskoci
-rodzina Zygmunta Galińskiego
-przedstawiciel O.S.P. z Wyskoci i Turwi
-sołtys Wyskoci
-przedstawiciele szkoły podstawowej i mieszkańcy.
-rekonstruktorzy w mundurach Powstańców Wielkopolskich
-kibice Obry Kościan
-lokalne media oraz trębacz ;)

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2015-01-14 07:34:09

Część artykułu w lokalnej gazecie "Fakty Kościańskie".
cdn...

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2015-01-15 15:09:00

Szczytna inicjatywa!
Dobrze, że media ją zauważają. Dzięki temu będzie można dotrzeć do większej liczby ludzi i zdobyć więcej informacji o kandydatach do następnych tabliczek ;)

Oby tak dalej!

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2015-02-17 00:56:58

W niedzielę na cmentarzu na Junikowie w Poznaniu, ustawiliśmy pamiątkową tabliczke przy grobie bohatera.
Życiorys [skrócony]
Jakubowicz Stanisław - podoficer zawodowy Wojska Polskiego, bohater Powstania Wielkopolskiego, wojny 1920 roku oraz Powstania Śląskiego.
ur. 5 maja 1897 r. we wsi Ujazd (powiat Grodzisk Wlkp.), zm. 19 maja 1972 r. w Poznaniu.

Syn Feliksa i Łucji z domu Ignaczak. Wraz z rodziną wyemigrował do Niemiec, gdzie ukończył szkołę elementarną i rozpoczął pracę w kopalni.

W styczniu 1916 r. powołany do armii pruskiej. Od stycznia do kwietnia 1916 r. służył w 117. pułku piechoty, a następnie w 118. pułku piechoty im. Księcia Karola. Za uczestnictwo i odniesione rany w walkach nad Sommą, pod Verdun, Ypres i Arras został odznaczony Krzyżem Żelaznym II klasy. Od maja do grudnia 1918 r. przebywał w szpitalu, gdzie został odznaczony medalem waleczności.

Brał czynny udział w Powstaniu Wielkopolskim. Walczył na ulicach Poznania, gdzie po raz kolejny został ranny. Od lutego 1919 roku w Armii Wielkopolskiej. Przydzielony do 6 kompanii 2. Pułku Strzelców Wielkopolskich (56 Pułk Piechoty Wielkopolskiej). Od kwietnia 1919 r. przebywał na froncie zachodnim (w okolicach Wolsztyna), gdzie walczył z Grenzschuztem.

We wrześniu 1919 r. wyruszył z 2. Pułkiem Strzelców Wielkopolskich na front wschodni.
1 listopada 1919 roku został awansowany na stopień kaprala. 6 kwietnia 1920 r. w wyniku odniesionych ran został wycofany z frontu.

3 lipca brał udział w zorganizowanym z rejonu Bobrujska wypadzie na pozycje bolszewickie (znanym jako wypad na Stołpiszcze). Podczas starcia z nieprzyjacielem uzbrojonym w trzy samochody pancerne, po ciężkim zrannieniu dowódcy i rozproszeniu kompanii, kpr. Stanisław Jakubowicz obejmuje dowództwo i w zaciętych walkach doprowadza do zdobycia samochodu pancernego oraz ciężarowego. Jakubowicz wielokrotnie odznaczył się w walkach, m.in nad Bugiem. Przypisane mu zostaje wzięcie do niewoli dowódcy pułku bolszewickiego i wielu innych jeńców.

Po zakończonej wojnie bolszewickiej udaje się na Górny Śląsk , gdzie bierze udział w Powstaniu Śląskim. Wielokrotnie dając świadectwo męstwa i odwagi w walce, będąc ponownie ranny, w listopadzie 1920 r. zostaje odznaczony Orderem Wojennym Virtuti Militari kl. V.

W 1922 r. awansowany do stopnia sierżanta. Od lutego 1922 r. służył w 4. kompanii 57 Pułku Piechoty. W dniu 24 listopada 1922 r. w Belwederze został osobiście udekorowany przez Naczelnego Wodza Józefa Piłsudskiego Orderem Wojennym Virtuti Militari kl. IV. Był członkiem Kapituły Orderu Virtuti Militari.

Po powrocie do Wielkopolski, 10 listopada 1920 r. zawarł związek małżeński z Stanisławą Wyrwińską w Rakoniewicach. Po śmierci pierwszej żony 29 sierpnia 1937 r. w Czempiniu, zawarł związek z Marianną Krzeszczakówną.
W lutym 1945 roku zgłosił się na ochotnika i był dowódcą polskiego ochotniczego oddziału wartowniczego strzegącego niemieckich jeńców wojennych w forcie VIIa w Poznaniu.
Dwukrotnie odznaczony Orderem Wojennym Virtuti Militarii (kl. V i IV), Krzyżem Niepodległośći, Krzyżem Walecznych, Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi, odznaką Wojsk Wielkopolskich, odznaką pułkową 56 i 57 p.p. i innymi.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2015-02-17 01:29:18

W tej małej uroczystości brali udział:
- SGRH "3 Bastion Grolman" czyli grupa "kultywująca tradycje " 3 Pułku Strzelców Wielkopolskich - 57 Pułku Piechoty Wielkopolskiej Karola II Króla Rumunii.
- Stowarzyszenie Grupa Rekonstrukcji Historycznej 7 D.A.K.
- rekonstyuktorzy reprezentujący 2 Pułk Strzelców Wielkopolskich - 56 Pułk Piechoty Wielkopolskiej
- żołnierze z C.S.W.Ląd.
- przedstawiciele rodziny Jakubowiczów
- ekipa z Koła Przyjaciół Muzeum Broni Panc.
- trębacz z Orkiestry Wojsk Lot.
- mieszkańcy Poznania
- przedstawiciele lokalnych mediów
Uroczystość odbyła sie w ramach obchodów święta 3 Pułku Strzelców Wielkopolskich.
Relacja Radio Merkury:
http://www.radiomerkury.pl/informacje/pozostale/pamiec-o-zolnierzach-powstania-wielkopolskiego.html

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2015-02-17 05:09:31

I relacja TV - Teleskop: 15.02.2015 godz.18:30 od 4 minuty
http://poznan.tvp.pl/18877278/15022015-godz1830
Zapalono znicze przy Krzyżu Katyńskim i przy grobie podporucznika Wojska Polskiego II RP Zdzisława Kręgielskiego, obrońcy Westerplatte.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2015-08-16 20:53:43

W dniu 15.08.2015 na cm. na Powązkach w Warszawie, ustawiliśmy pamiątkową tabliczkę na grobie generała dowódcy 1 Dyw. Strz. Wlkp.
W wydarzeniu tym brali udział członkowie S.G.R.H. 3 Bastion Grolman i Koła Przyjaciół Muzeum Broni Panc. oraz przedstawiciel rodziny gen. Dubiskiego.
Tekst na tablicy:
Filip Stanisław Dubiski (ur. 5 września 1860 w Dubiszczach na Wołyniu, poległ 28 września 1919 koło Bobrujska) – generał porucznik Armii Imperium Rosyjskiego i generał dywizji Wojska Polskiego, uczestnik trzech wojen: rosyjsko-japońskiej, I wojny światowej i polsko-bolszewickiej oraz uczestnik powstania wielkopolskiego.
Filip Stanisław Dubiski ukończył Kijowski Korpus Kadetów i wraz z początkiem września 1879 rozpoczął zawodową służbę w Armii Imperium Rosyjskiego. Do okresu służby wliczone mu zostały dwa lata nauki w 2. Konstantynowskiej Szkole Wojskowej w Petersburgu.
W roku 1881, po ukończeniu szkoły wojskowej, awansowany został na podporucznika ze starszeństwem z 8 sierpnia tego roku i przydzielony do Wołyńskiego Pułku Gwardii stacjonującego w Warszawie, który wchodził w skład 3 Dywizji Piechoty Gwardii. Z chwilą przeniesienia do Gwardii otrzymał stopień chorążego gwardii z zachowaniem starszeństwa z 8 sierpnia 1881.
Trzy lata później ponownie mianowany został podporucznikiem gwardii ze starszeństwem z 30 sierpnia 1884.
Po roku 1896 przeniesiony został z gwardii do armii, w stopniu podpułkownika. Służył wtedy w jednostce piechoty w Puławach. Przechodził kolejne szczeble dowódcze i sztabowe na Dalekim Wschodzie i na Kaukazie.
25 marca 1914 awansował na generała majora i objął dowództwo II brygady 39 Dywizji Piechoty. Odznaczył się na froncie tureckim i w operacji nad rzeką Eufrat. W 1916 roku formował w Tyflisie 5. Kaukaską Dywizję Strzelecką, w której służyło wielu Polaków i dowodził nią od 2 kwietnia do 16 września. W tym czasie przejściowo dowodził również I Korpusem na Froncie Kaukaskim. W 1917 roku został zdymisjonowany przez rząd Aleksandra Kiereńskiego, z awansem na generała lejtnanta, i powrócił do Polski.
Z dniem 23 grudnia 1918 przyjęty został do Wojska Polskiego, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia generała porucznika ze starszeństwem z 6 sierpnia 1916, i równocześnie przydzielony został do Rezerwy Oficerskiej.
Od stycznia 1919, po wybuchu Powstania Wielkopolskiego, organizował i dowodził 1. Dywizją Strzelców Wielkopolskich. W czerwcu tego roku objął dowództwo Okręgu Zachodniego Wojsk Wielkopolskich. 12 września 1919 ponownie objął dowództwo 1 DSW, walczącej w tym czasie w rejonie Bobrujska. Poległ 28 września 1919 pod m. Rynia k. Bobrujska, na froncie bolszewickim. Spoczął na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
W roku 1922 pośmiertnie odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Virtuti Militari.

Tablica ustawiona przez KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ W POZNANIU i Stowarzyszenie Grupa Rekonstrukcji Historycznej "3 Bastion Grolman"
.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2015-10-13 15:19:24

Jakiś czas temu odszukaliśmy grób kpt. Wiktora Skotarczaka.

ur. 13.10.1891r. w Kamińskich Olędrach koło Rogoźna, zm. 22.05.1974r. w Poznaniu
Powstaniec Wielkopolski, oficer Wojska Polskiego

Syn Antoniego i Antoniny. Po ukończeniu szkoły handlowej odbył obowiązkową służbę wojskową w 3 Pułku Gwardii w Berlinie. W sierpniu 1914r. został zmobilizowany do 2 Pułku Gwardii. Walczył najpierw we Francji, a następnie w Rosji. Pod koniec wojny awansowano go na sierżanta w 84 PP. Zdemobilizowany w grudniu 1918r. Wraz z bratem Antonim, Antonim Biskupskim i Aleksandrem Dykiem zorganizował oddział powstańczy w Rogoźnie. Uczestniczył w zajęciu Budzynia 5 stycznia 1919r., następnie zajęciu Sokołowa i Ryczywołu. 8 stycznia brał udział w bitwie o Chodzież, a 16 stycznia w walkach pod Czarnkowem. W lutym 1919r. uczestniczył w walkach o Radwanki i Podstolice. Żołnierze jego kompanii zdobyli pod Budzyniem niemiecki samochód pancerny, przez co dowództwo niemieckie wyznaczyło nagrodę 50 tys. marek za jego ujęcie lub zlikwidowanie.

Dekretem Komisariatu Naczelnej Rady Ludowej w Poznaniu 24 czerwca 1919r. został mianowany podporucznikiem. Objął dowództwo 5 kompanii w 4 pułku strzelców wlkp. Armii Wielkopolskiej (późniejszy 58 pułk piechoty Wojska Polskiego). Brał udział w wojnie z Rosją Sowiecką w 1920r. Początkowo dowodził 10 kompanią, a następnie grupą wydzieloną pułku. W trakcie walk został trzykrotnie ranny. Po wyleczeniu mianowano go porucznikiem i dano pod dowództwo 3 batalion pułku. Za męstwo w trakcie walk na froncie litewsko - białoruskim otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari oraz dwukrotnie Krzyż Walecznych. Po wojnie objął dowództwo batalionu karnego przy Dowództwie Okręgu w Poznaniu. Następnie dowodził kolejno 1, 2 i 3 batalionem w 58 PP. W marcu 1923r. przeniesiony do rezerwy. Zamieszkał w Poznaniu, gdzie prowadził sklep obuwniczy przy ówczesnej ul. Kraszewskiego. Działał w Związku Weteranów Powstań Narodowych i był radnym miasta Poznania. W latach trzydziestych otrzymał Krzyż Niepodległości. We wrześniu 1939r. zmobilizowany do 58 PP. Walczył nad Bzurą, w Puszczy Kampinoskiej i w obronie Warszawy, gdzie został awansowany do stopnia kapitana. Po kapitulacji wrócił do Poznania, ale ostrzeżony przed aresztowaniem przez Gestapo, zmienił nazwisko i wyjechał do Warszawy. Za działalność w AK został aresztowany i przebywał na Pawiaku. Dzięki dobrze podrobionym dokumentom nierozpoznany przez Niemców wyszedł na wolność. Walczył w powstaniu warszawskim.
Jako inwalida wojenny w 1945r. wrócił do Poznania. Rodziny nie założył. Został odznaczony orderem wojennym Virtuti Militari V klasy, Krzyżem Niepodległości, dwukrotnie Krzyżem Walecznych i Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym.
...tak w skrócie....wygląd grobu latem tego roku.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2015-10-13 15:26:24

Teraz tak wygląda grób kpt. Skotarczaka.
Ale to nie koniec....
W 1919r Powstańcy spiewali "Kolędę o pancerniku" :
http://www.youtube.com/watch?v=2ext0VOxGA0
cdn...

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2015-10-13 21:44:33

ZAPRASZAMY NA UROCZYSTOŚĆ USTAWIENIA TABLICZEK PAMIĄTKOWYCH PRZY GROBACH
Kapitana Witolda SKOTARCZAKA
Podporucznika Leona NAPIECKA

Termin: 18 października 2015
Miejsce : cmentarz komunalny Junikowo boczna brama od ulicy Cmentarnej godzina 11.45 [Poznań]
Przebieg ceremonii oparty o CEREMONIAŁ WOJSKOWY
Udział zapowiedzieli
Pododdział honorowy W.P.
Poczet sztandarowy 3 pułku strzelców wielkopolskich + żołnierze 3 p.s.w. [SGRH " 3 Bastion Grolman"]
Żołnierze 7 DAK [G.R .H. 7 D.A.K.] i PGRH Warta
Władze Budzynia i młodzież z gimnazjum w Budzyniu, Tow. Pamięci Powstania Wlkp. z Budzynia
Lokalne media
Uroczystość zorganizowana przez Koło Przyjaciół Muzeum Broni Pancernej w Poznaniu i Stowarzyszenie Grupa Rekonstrukcji Historycznej "3 Bastion Grolman".

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2015-10-13 21:49:30

Grób podporucznika Leona Napiecka.

ur. 30.03.1899 r. w Rogoźnie Wlkp. - zm. 3.11.1975 r. w Poznaniu
Powstaniec Wielkopolski, podoficer Wojska Polskiego i Armii Krajowej

Leon Napiecek urodził się w Rogoźnie Wlkp. w 1899r. Jego rodzicami byli Ignacy i Rozalia z d. Kabat. W czerwcu 1917r. został zmobilizowany do 45 pułku piechoty w Insterburgu, a po przeszkoleniu rekruckim trafił do 72 pułku w Torgau. Walczył na terenie Rosji, a następnie we Francji. W grudniu 1918r. otrzymał urlop i przyjechał do Poznania, gdzie zaczął działać w Radach Robotników i Żołnierzy. 26 grudnia 1918r. zdezerterował z wojska pruskiego i przystąpił do powstania. 1 stycznia 1919r. wstąpił do kompanii rogozińskiej, którą dowodził Wiktor Skotarczak. Brał udział m.in. w walkach o wyzwolenie Budzynia i Chodzieży. Wojenne szczęście dopisało mu 6 lutego 1919r. Tego dnia, dowodząc sekcją strzelców kompanii rogozińskiej, bronił Budzynia od strony szosy chodzieskiej. Niemcy, atakując pozycje polskie użyli 2 ciężkich samochodów pancernych typu Pz. Kw. Ehrhardt E-V/4. Ważący 7 ton i dysponujący pięcioma ciężkimi karabinami maszynowymi Ehrhardt był jak na owe czasy konstrukcją bardzo nowoczesną. Jeden z wozów uległ awarii w drodze do Budzynia i dowodzący oboma samochodami por. Kurt Ahmos przesiadł się do wozu por. Joachima von Schwerina. Gdy samochód pancerny nadjechał na odległość 50 m Napiecek otworzył ogień z ckm tak celnie, że trafił przez wizjer w głowę kierowcy. Samochód stoczył się do rowu i przechylił na prawy bok. Załoga po wyjściu z wozu zaczęła się bronić. W walce zginęli por. Kurt Ahmos, ppor. Joachim von Schwerin oraz dwóch podoficerów. Trzeci podoficer zbiegł. Leon Napiecek za tą akcję został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 4742.
Uczestniczył w wojnie z Rosją Sowiecką awansując w maju 1920r. na sierżanta. Po wojnie został podoficerem zawodowym. Służył jako kancelista w Dowództwie Okręgu korpusu nr VII w Poznaniu. W 1927r. zdał maturę w gimnazjum im. Bergera w Poznaniu. Po awansie na chorążego przeniesiono go do 7 Baonu Administracyjnego, a następnie do 58 pułku piechoty. We wrześniu 1939r. walczył w składzie Wielkopolskiej Brygady Obrony Narodowej. Brał udział w bitwie nad Bzurą. Ranny 17 września, po podleczeniu uciekł ze szpitala w Rawie Mazowieckiej. W Jelonkach pod Warszawą znalazł mieszkanie i zatrudnienie jako referent w zarządzie gminy Blizna - Chrzanów. Zaangażował się w działalność konspiracyjną ZWZ, a później AK (pseudonim "Gordon"). W tym czasie poszukiwał go dygnitarz hitlerowski von Schwerin, którego krewny zginął w powstaniu pod Budzyniem w zdobytym przez Napiecka samochodzie pancernym.
W 1944r. Napiecek bral udział w Powstaniu Warszawskim, w stopniu chorążego.
Po wojnie Leon Napiecek wrócił do Poznania. Od 1945r. uczył wychowania fizycznego oraz przysposobienia wojskowego w Gimnazjum im. św. Jana Kantego. Od 1947 do 1950r. był komendantem hufca "Służba Polsce". Następnie pracował w przedsiębiorstwach budowlanych w Poznaniu i Warszawie. W 1966r. przeszedł na emeryturę. Był członkiem ZSL i ZBoWiD. W 1971r. został mianowany podporucznikiem. Zmarł w 1975r. Za walkę o niepodległość ojczyzny był odznaczony Krzyżem Virtuti Militari V klasy, Medalem Niepodległości, Brązowym Krzyżem Zasługi i Medalem Pamiątkowym Za Wojnę 1918-1920 i Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym.
.
Zapraszam Poznaniaków!

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2015-10-18 22:04:28

Dziś odbyła się uroczystość ustawienia tabliczek pamiątkowych przy grobach kapitana Witolda SKOTARCZAKA i p-por. Leona NAPIECKA.
W uroczystości zorganizowanej przez Koło Przyjaciół Muzeum Broni Pancernej i Stowarzyszenie Grupa Rekonstrukcji Historycznej "3 Bastion Grolman" wzięli udział:
- Pododdział Honorowy Wojska Polskiego z Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych + trębacz i werblista
- Grupa Rekonstrukcji Historycznej 58 Pułku Piechoty [z Dzierżoniowa]
- Poczet Sztandarowy 3 Pułku Strzelców Wielkopolskich - SGRH "3 Bastion Grolman"
- Poczet Sztandarowy 7 DAK - Stowarzyszenie Grupa Rekonstrukcji Historycznej 7 D.A.K
- Stowarzyszenie Poznańska Grupa Rekonstrukcji Historycznej "Warta"
- Władze Budzynia
- Młodzież i nauczyciele z gimnazjum i szkoły podst. w Budzyniu + poczty sztandarowe szkół z Budzynia
- Towarzystwo Pamięci Powstania Wlkp. z Budzynia
- Wójt gminy Kościan, pan Andrzej Przybyła

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2015-10-19 22:26:11

Grób kpt. Wiktora Skotarczaka.

Radio Merkury.:
http://www.radiomerkury.pl/informacje/pozostale/pamiec-o-powstancach-wielkopolskich.html
Dużo ładnych fotek StudioNet24 :
http://studionet24.pl/index.php/foto/fotografia#nanogallery/nanoGallery/6207042786015892081

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2015-12-14 15:20:14

ZAPRASZAMY NA UROCZYSTOŚĆ USTAWIENIA TABLICZEK PAMIĄTKOWYCH PRZY GROBACH POWSTAŃCÓW WIELKOPOLSKICH
Termin:20.12.2015r; godz.12:00
Miejsce: cmentarz komunalny w Racocie k. Kościana.
Udział zapowiedzieli:
Wójt i radni Gminy Kościan
Pododdział honorowy W.P.
Poczty sztandarowe Gimnazjum im. Polskich Olimpijczyków, OSP
Rodziny Powstańców Wielkopolskich, mieszkańcy i młodzież z Racotu
Lokalne media
Rekonstruktorzy:
Grupa Operacyjna Maxxim
Towarzystwo Działań Historycznych im.Feliksa Pięty
.
O godz. 11 msza św. w kościele w Racocie.
Uroczystość zorganizowana przez Koło Przyjaciół Muzeum Broni Pancernej w Poznaniu i Wójta Gminy Kościan.
cdn...

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2015-12-21 16:28:01

W niedzielę, w m. Racot, odbyła się uroczystość ustawienia tabliczek pamiątkowych przy grobach Powstańców Wielkopolskich:
st.wach. kawalera V.M. Michała Świątka
Jana Dominiczaka
Andrzeja Pawlickiego
Leona Sobiecha
Jana Szymaniaka
Stanisława Wróblewskiego
Stanisława Mokrzyńskiego
Jana Nowaka

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2015-12-21 16:30:57

W uroczystości zorganizowanej przez Koło Przyjaciół Muzeum Broni Pancernej i Wójta Gminy Kościan, wzięli udział:
Pododdział Honorowy Wojska Polskiego z j.w. w Lesznie, wraz ze sztandarem pułku.
Poczet Sztandarowy 3 Pułku Strzelców Wielkopolskich
Ksiądz Stanisław Tokarski
Poseł na Sejm,p. Wojciech Ziemniak
Wójt gminy Kościan, pan Andrzej Przybyła, i z-ca wójta Henryk Bartoszewski i radni gminy
Burmistrz Miasta Kościana Michał Jurga
Poczty sztandarowe Gimnazjum im. Polskich Olimpijczyków, szkoły podst. i OSP
Rodziny Powstańców
Pani sołtys i mieszkańcy Racotu
Młodzież i nauczyciele z gimnazjum i szkoły podst. w Racocie
Rekonstruktorzy:
Grupa Operacyjna Maxxim
Towarzystwo Działań Historycznych im.Feliksa Pięty
samochód pancerny Poznańczyk wraz z załogą.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2015-12-21 16:34:00

Przy grobie kawalera V.M. , st. wach. Michała Świątka, Powstańca Wielkopolskiego i podoficera 17 Pułku Ułanów.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2015-12-21 16:46:44

Przy grobie Jana Nowaka, Powstańca Wielkopolskiego i żołnierza Wojsk Wielkopolskich.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2015-12-23 17:58:55

Fotki "Elka"
http://elka.pl/content/view/77910/79/

Gmina Kościan:
http://www.gminakoscian.pl/pokaz_aktualnosc/powstanie-wielkopolskie-racot-tabliczki.html

i w Gimnazjum im. Polskich Olimpijczyków w Racocie odbyła się żywa lekcja historii pt: Powstanie Wielkopolskie i Wojska Wielkopolskie.
http://www.gminakoscian.pl/pokaz_aktualnosc/O-Powstaniu-Wielkopolskim-w-Racocie.html

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2015-12-28 21:33:35

W niedzielę, w rocznicę wybuchu Powstania Wielkopolskiego, ustawiliśmy na cmentarzu na Górczynie w Poznaniu, kolejną tabliczkę.
Treść tabliczki:
Stefan Kaczmarek
Powstaniec Wielkopolski
ur. 27.07.1897r w Brodowie, zm. 1.04.1953r w Poznaniu.
Uczęszczał do Szkoły Powszechnej w Środzie Wlkp, w czasie nauki uczestniczył w strajku szkolnym.
Należał do "Towarzystwa Młodzieży" i do "Towarzystwa Sokół".
Ochotnik Powstania Wielkopolskiego, brał czynny udział w walkach pod Szubinem, Kcynią i Nakłem, pod dowództwem Nikodema Dykczaka.
Po zmobilizowaniu Armii Polskiej przydzielony do 78 Auto Kolumny. Zwolniony do rezerwy 13 maja 1923 roku w stopniu plutonowego.
Odznaczony Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921.
Człowiek honoru i wielki patriota.
Tablica ustawiona przez RODZINĘ I KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ W POZNANIU

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2016-10-05 19:24:38

Dziś, w ulewnym deszczu, w m. Czacz, odbyła się uroczystość ustawienia trzech tabliczek przy grobach Powstańców Wielkopolskich.
Organizatorem wydarzenia byli uczniowie i nauczyciele z Zespół Szkół im. Polskich Noblistów w Czaczu. Obecni byli: - przedstawiciele władz samorządowych, ksiądz proboszcz, sołtys Czacza, strażacy z OSP Czacz, rodziny powstańców, młodzież i nauczyciele, mieszkańcy Czacza i okolic, lokalne media, przedstawiciele Grupa Operacyjna "Maxxim" i Koła Przyjaciół Muzeum Broni Pancernej.

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2016-10-06 19:12:56

Tablice ustawiono przy grobach Powstańców Wielkopolskich i żołnierzy Wojsk Wielkopolskich: Ludwika Przybylaka, Leona Krajewskiego, Franciszka Szymańskiego.
Więcej fotek tu:
http://elka.pl/content/view/81494/79/

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2016-10-24 12:54:41

W niedzielę sprzątaliśmy leśny cmentarz garnizonowy w Biedrusku. Bardzo licznie stawili się żołnierze z J.W. w Biedrusku,
Grupa Miłośników Militariów WEST,
Koło Przyjaciół Muzeum Broni Pancernej.
:)

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2016-10-24 17:55:41

Mogliście dać znać YARD :(

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2016-11-01 22:01:04

U nas.
http://wrzesnia.info.pl/g/mi%C5%82os%C5%82aw/item/10548

RE: Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp.
2016-11-01 22:02:57

A tak było w Witkowie

http://www.witkowo.pl/pl/aktualnosci/1469-pami-o-powstacach-wielkopolskich-w-witkowie

Aby odpowiedzieć musisz się zalogować.








0.028
Ta witryna korzysta z plików cookie. Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej o plikach cookie i zarządzaniu ich ustawieniami.